Najczęściej obywatele informowali o gromadzących się ludziach, pochodach z flagami, hasłach wzywających do uczciwych wyborów czy krytykujących władze. Wielu z nich niepokoiły biało-czerwono-białe flagi w oknach czy samochodach, a także białe wstążki na rękach innych ludzi. Informowano również np. o włączaniu kojarzonej z protestami muzyki, jak legendarna piosenka Wiktora Moja i zespołu Kino „Pieriemien” (Chcemy zmian).
„Na podwórku do ławki ktoś przywiązał biały balonik”. „W stawie w parku pływa papierowy stateczek z biało-czerwono-białą flagą”. „Siedzi w oknie ze zwieszonymi na zewnątrz nogami i słucha piosenki Coja”.
Niektórzy w czasie protestów i ich rozpędzania przez milicję skarżyli się na ludzi, którzy „chowają się na klatce schodowej”, rozmawiają w obcym języku lub „z ukraińskim akcentem”. Innym „hałas” samochodów trąbiących w czasie wystąpień przeciw Łukaszence przeszkadzał w odpoczynku.
Media niezależne wyłuskują jednak z głębokiej mapy donosów ciekawostki, jak np. informację o tym, że „po mieście chodzi trzech cyganów i wzywa do powstania” albo że „mężczyzna, który montował domofon, zdaniem autora zgłoszenia, był +związany z wybuchami+”.
Niektórzy donosili na własne dzieci lub bliskich. „Dzwoniący informuje, że jego córka Alesia U. udaje się na miting”, „Matka w domu krzyczy „Żywie Biełaruś”, wszczyna bójkę”, itd.
Mapa, oparta o zdobyte przez hakerów bazy milicyjne, pojawiła się w internecie jeszcze w ubiegłym tygodniu, jednak ciągle wywołuje emocje i zainteresowanie. W pierwszym rzucie ujawniono informacje o blisko trzech tysiącach zgłoszeń. Na Białorusi jest ona dostępna tylko poprzez VPN, a sieci społecznościowe Cyberpartyzantów, którzy ją opublikowali, zostały uznane za „ekstremistyczne”. To oznacza, że za odsyłanie do ich publikacji grozi odpowiedzialność administracyjna w postaci grzywny lub aresztu.
Mapa jest interaktywna i można na niej znaleźć nie tylko treść donosów, ale także dane i adresy ich autorów. Pojawiły się już informacje o wywieszaniu na klatkach schodowych nazwisk „życzliwych”.
W komentarzu na portalu Radia Swaboda jego redaktor Walancin Żdanko (przebywający obecnie poza Białorusią) napisał, że znalazł na mapie szereg znajomych z widzenia osób, z którymi wcześniej był „na dzień dobry”. W podobnej sytuacji jest wiele osób. „Jak teraz traktować tych +życzliwych informatorów milicji”? Odwracać wzrok? Udawać, że nic nie wiesz?” – zastanawia się Żdanko.
„A jak oni będą współistnieć z tymi, na których donosili? Zwłaszcza jeśli donos doprowadził do aresztu?” – dodaje.
„Z jednej strony pokazało ono (odkrycie Cyberpartyzantów – PAP), ile nietolerancji, nienawiści i wrogości jest dzisiaj w społeczeństwie, skala rozłamu, który stał się tak widoczny w sierpniu 2020 r. przez tą akcję nie zmniejszy się, lecz wzrośnie” – pisze Żdanko.
„Z drugiej strony, można się spodziewać, że teraz liczba takich telefonicznych donosów gwałtownie się zmniejszy. Zapewne ci, którzy dzwonili, liczyli na to, że sąsiedzi nie dowiedzą się o ich +czujności+, że te dane milicji pozostaną tajemnicą” – wskazuje komentator.
