Z analizy danych - odnoszących się do roku 2014 - wynika, że najwyższe wynagrodzenie zanotowano w województwie mazowieckim (o ponad 25 proc. wyższe niż przeciętne dla kraju, wynoszące 4 tys. 107,72 zł). Relatywnie wysokie były również płace w województwach dolnośląskim, pomorskim i śląskim. Najmniej zarabiali pracownicy w woj. podkarpackim i warmińsko-mazurskim. Według wyliczeń Urzędu różnica między województwami o najwyższej i najniższej wysokości wynagrodzeń wyniosła ok. 1760 zł.

Co trzecia zatrudniona osoba w Polsce otrzymywała w 2014 r. wynagrodzenie wyższe od przeciętnego. Jak zauważyli analitycy GUS wynika to z faktu, że relatywnie niewielka grupa pracowników otrzymuje wynagrodzenia bardzo wysokie oraz z narastania różnic wynagrodzeń między osobami zarabiającymi najmniej i najwięcej.

>>> Czytaj też: 12 zł za godzinę pracy na umowach cywilnoprawnych. Eksperci: to przysłuży się gospodarce

Przedstawiciele władz publicznych, wyżsi urzędnicy i kierownicy, zarówno z sektora publicznego i prywatnego zarabiali dwukrotnie więcej niż wynosi średnia krajowa. Grupa ta stanowi 8,3 proc. wszystkich zatrudnionych. Płace specjalistów przewyższały średnią o ponad 20 proc., a na poziomie zbliżonym do przeciętnego wynagrodzenia zarabiali technicy i inny średni personel.

Najniższe zarobki otrzymywali pracownicy przy pracach prostych oraz pracownicy usług i sprzedawcy (ponad 40 proc. niższe od przeciętnego wynagrodzenia w kraju), a także rolnicy, ogrodnicy, leśnicy i rybacy (o 35 proc. mniej). W pozostałych grupach wynagrodzenie wynosiło około 80 proc. średniej krajowej.

Tzw. dominanta, czyli wynagrodzenie otrzymywane najczęściej i przez największą liczbę osób wyniosło w 2014 r. w Polsce 2 tys. 469,47 zł. Wyższą niż w kraju dominantę wynagrodzeń zanotowano w sześciu województwach, najwyższą w warmińsko-mazurskim – osoby zatrudnione w tym województwie najczęściej otrzymywały wynagrodzenie równe ok. 2 tys. 811 zł. Najniższa dominanta wynagrodzeń występowała w podkarpackim (ok. 2 tys.337 zł).

Zróżnicowanie regionalnych poziomów wynagrodzeń widoczne jest także w grupie pracowników, którzy otrzymywali najniższe wynagrodzenia. W kraju wynagrodzenie co najwyżej równe wynagrodzeniu minimalnemu (czyli kwocie 1 tys.680 zł) otrzymywało w 2014 r. 8,6 proc. zatrudnionych. W województwach odsetek pracowników otrzymujących wynagrodzenie minimalne i niższe wahał się od niespełna 7 proc. w lubuskim, mazowieckim i opolskim do ponad 11 proc. w łódzkim, warmińsko-mazurskim i świętokrzyskim.

Zestawienie Urzędu dotyczące różnic w zarobkach ze względu na płeć nie pozostawia wątpliwości - mężczyźni zarabiają więcej niż kobiety. W 2014 r. różnica pomiędzy płacami pracowników obu płci wynosiła ponad 760 zł. W województwach różnica ta wahała się od ok. 165 zł w podlaskim do ok. 1187 zł w śląskim.

"Relacja wysokości wynagrodzeń kobiet i mężczyzn pokazuje, że w 2014 r. przeciętne wynagrodzenie kobiet stanowiło ok. 83 proc. wynagrodzenia mężczyzn. W porównaniu z 2001 r. najbardziej zauważalne jest wyrównywanie płac w województwie podlaskim (w 2014 r. kobiety zarabiały 95,4 proc. tego, co mężczyźni). Różnice się pogłębiły w sześciu województwach: podkarpackim, opolskim, wielkopolskim, dolnośląskim, małopolskim i mazowieckim. W porównaniu z 2001 r. różnica wynagrodzeń mężczyzn i kobiet w kraju zmniejszyła się, jednak począwszy od 2010 r. zauważalne jest jej nieznaczne powiększanie w większości województw" - napisano w komunikacie urzędu.

Co ciekawe, różnice w zarobkach najbardziej widoczne są w wieku największej aktywności ekonomicznej. W kraju kobiety w wieku 35-44 lata otrzymywały w 2014 r. wynagrodzenie równe 77,8 proc. płacy mężczyzn w tej samej grupie wieku.

Największą rozpiętość wynagrodzeń kobiet i mężczyzn w grupie wieku 35-44 lata obserwowano w województwie śląskim (kobiety w tym wieku zarabiały średnio 70,3 proc. płacy mężczyzn) i dolnośląskim (73 proc.). Najwyższa relacja wynagrodzeń w tej grupie wieku występowała w województwie podlaskim (powyżej 90 proc.), a także warmińsko-mazurskim, lubelskim i kujawsko-pomorskim (powyżej 87 proc.).

Znaczące różnice wynagrodzeń kobiet i mężczyzn obserwowano również w grupach wieku 45-54 lata i 25-34 lata. Najbardziej wyrównane były płace osób w wieku 60-64 lata.

GUS zbadał też jak kształtowały się zarobki z poszczególnych województwach, bo ich położenie województw (np. bogactwa naturalne, środowisko, otoczenie zewnętrzne) czy specyfika regionu (np. pełnione funkcje) mogą mieć wpływ na wysokość osiąganych wynagrodzeń.

Wynagrodzenia według grup zawodów

Wynagrodzenia według grup zawodów

źródło: Materiały Prasowe

Województwo mazowieckie, z Warszawą, stolicą kraju – z uwagi na sprawowane funkcje i centralne położenie – pod względem wysokości zarobków zajęło pierwszą lokatę w pięciu pierwszych grupach zawodów. Bogate w surowce mineralne i wysoko uprzemysłowione województwo śląskie cechuje się najwyższymi zarobkami w trzech grupach zawodów: operatorzy i monterzy maszyn i urządzeń, robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy oraz pracownicy przy pracach prostych.

>>> Polecamy: Po 25 latach udział pracowników w dochodzie narodowym znów rośnie

Najwyższe zarobki w grupie rolnicy, ogrodnicy, leśnicy i rybacy osiągnęli pracownicy lubuskiego – jak wyjaśnia GUS - można to tłumaczyć zasobami naturalnymi województwa, w którym lasy zajmują prawie połowę powierzchni i sprzyjającym klimatem, który wpływa na dłuży okres wegetacji.

W podmiotach województwa mazowieckiego wynagrodzenie wyższe od przeciętnego w kraju otrzymywało niemalże 45 proc. pracowników, a w śląskim i dolnośląskim – około 37 proc. W województwie podkarpackim i warmińsko-mazurskim udział ten był najmniejszy – nie przekroczył 24 proc.

Z zaprezentowanych danych wynika, że osoby wykonujące pracę z tej samej grupy zawodów otrzymują wynagrodzenie o różnej wysokości – w zależności od województwa, w którym pracują. Różnica między województwem, w którym pracownicy określonych zawodów zarabiali najwięcej, a tym, w którym zarabiali najmniej, wahała się w 2014 r. od kilkuset do kilku tysięcy złotych.

Największa rozpiętość wynagrodzeń widoczna była w grupie osób zarabiających najwięcej – przedstawicieli władz publicznych, wyższych urzędników i kierowników, gdzie najniższą kwotę zanotowano w województwie lubelskim i stanowiła ona połowę płacy, jaką otrzymywali pracownicy tej grupy zawodowej w mazowieckim.

Kolejną grupą zawodów o dużej różnicy płac między województwami byli specjaliści. Pracownicy z województwa podkarpackiego (o najniższych wynagrodzeniach w tej grupie) zarabiali o ponad 30 proc. mniej niż w województwie mazowieckim (gdzie specjaliści byli najlepiej wynagradzani). Poza woj. mazowieckim, na poziomie zbliżonym do średniej kształtowały się płace w dolnośląskim, natomiast w 14 województwach osiągano zarobki poniżej średniej w tej grupie zawodowej.

Najmniejsze zróżnicowanie wynagrodzeń odnotowano w grupie pracownicy przy pracach prostych, gdzie różnica pomiędzy najniższym (podkarpackie) i najwyższym (śląskie) otrzymywanym wynagrodzeniem wynosiła ok. 15 proc., przy czym w 6 województwach płace kształtowały się powyżej średniej osiąganej w tej grupie.

Również pracownicy biurowi zatrudnieni w różnych województwach byli wynagradzani na relatywnie zbliżonym poziomie – rozpiętość pomiędzy województwem o najwyższym (mazowieckie) i najniższym (podkarpackie) poziomie płac wynosiła niecałe 20 proc., a wynagrodzenia w 5 województwach kształtowały się powyżej średniej.

>>> Czytaj też: Od 1,9 tys. euro do 194 euro na miesiąc. Wszystko, co trzeba wiedzieć o płacy minimalnej w UE