Presja na spadek notowań złota to przede wszystkim efekt siły amerykańskiego dolara, powiązanej z działaniami Rezerwy Federalnej – i tymi dotychczasowymi, i tymi dopiero oczekiwanymi. Szef Fed, Jerome Powell, powiedział w Kongresie, że wysoka inflacja może się utrzymać na dłużej, więc nie można już o niej mówić jako o zjawisku przejściowym. To oznacza, że Fed prawdopodobnie powinien zmienić swoją politykę monetarną, by odpowiednio reagować na wysoką inflację. Powell potwierdził, że Rezerwa Federalna rozważa szybsze tempo taperingu QE właśnie z tego względu.
Dla złota nie jest to dobra wiadomość, ponieważ zacieśnianie polityki monetarnej w Stanach Zjednoczonych oznacza większą siłę amerykańskiego dolara. To z kolei oznacza mniejszą atrakcyjność złota jako inwestycji, tradycyjnie stosowanej jako zabezpieczenie przed spadkiem wartości dolara i ogólnie, „papierowego" pieniądza. Warto jednak mieć na uwadze fakt, że te wszystkie negatywne oczekiwania związane z potencjalnymi działaniami Fed, nie są już dla inwestorów zaskoczeniem, więc zostały one uwzględnione w cenach. To sprawia, że potencjał do dalszych zniżek jest ograniczony.
Słabość złota przekłada się jednak na wyraźniejsze spadki notowań pozostałych metali szlachetnych. Ostatnie tygodnie były okresem stabilnych, regularnych zniżek notowań srebra. Cena tego metalu dotarła w rezultacie do okolic 22-23 USD za uncję, czyli do najniższych poziomów od października. Notowania platyny zniżkowały do rejonu 940 USD za uncję, czyli są najniżej od ponad dwóch miesięcy. Mocno także w ostatnich tygodniach stracił na wartości pallad, którego cena porusza się w rejonie 1750 USD za uncję. Tym samym, pallad, który przez ostatnie kilka lat był gwiazdą na tle pozostałych metali szlachetnych, teraz znajduje się na najniższym poziomie cenowym od wiosny 2020 roku.
Paweł Grubiak - prezes zarządu, doradca inwestycyjny w Superfund TFI
