Wszystko zależy od polityków, a przy braku zgodności Sejmu i Senatu oraz prezydenta, od podpisu pod ustawą którego zależy los zmian, z pewnością jeszcze długo wszystko w kwestii terminu przechodzenia na emeryturę pozostanie jak jest: kobiety w wieku 60 lat, mężczyźni w wieku 65 lat. Zmieniają się w tej kwestii tylko oczekiwania badanych Polaków. Stan najnowszych preferencji obywateli w kwestii nowego ustawowego wieku emerytalnego pokazuje najnowsze badanie IBRiS dla dziennika „Rzeczpospolita”.
Nowy ustawowy wiek emerytalny: czy powinien być jednakowy dla kobiet i mężczyzn
Problem nierównych praw w zakresie przejścia na emeryturę w odniesieniu do kobiet i mężczyzn to bardziej sprawa modnej ostatnio walki z wszelkimi przejawami dyskryminacji, w tym także płciowej, niż ekonomiczny. Poza niewielkim zainteresowaniem tą kwestią ze strony ekonomistów, także sami Polacy nie okazują zbyt wielkiego zainteresowania taką dyskryminacją – przynajmniej co do zasady. Dla prawie 40 proc. osób spośród badanych przez IBRiS nie widzi potrzeby zrównania wieku emerytalnego.
Warto zauważyć, że choć w większości krajów europejskich w ramach różnego rodzaju reform emerytalnych wiek emerytalny uniezależniono od płaci seniorów, to grupa państw, w których nawet po podwyższeniu wieku emerytalnego – co jest procesem powszechnym – kobiety dalej przechodzą na emeryturę wcześniej niż mężczyźni, w dalszym ciągu jest dość okazała. Niezależnie jednak od opinii badanych, ekonomiści jednak podkreślają, że bez zrównania wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn trudno będzie wyrównać dysproporcje w wysokości emerytur jakie otrzymują kobiety i mężczyźni w tym samym wieku – aktualnie świadczenia kobiet są średnio o jedną trzecią niższe między innymi także dlatego, że kobiety przechodzą na emerytury wcześniej niż mężczyźni.
Nowy ustawowy wiek emerytalny kobiet i mężczyzn: 60 lat czy 68 lat
Badani Polacy, którzy są za uniezależnieniem ustawowego wieku emerytalnego od płaci nie są zgodni co do kwestii czy temu zrównaniu powinno towarzyszyć podwyższenie wieku emerytalnego czy obniżenie. Jednak zdecydowana większość, ponad 80 procent uważa, że reforma ustawowego wieku emerytalnego dotycząca ustanowienia jednakowego dla kobiet i mężczyzn powinna polegać na jego obniżeniu. Najwięcej zwolenników ma 60 lat jako nowy ustawowy wiek emerytalny kobiet i mężczyzn. Z kolei ci, którzy uważają, iż nowy wiek emerytalny – jednakowy dla kobiet i mężczyzn – jest pilną potrzebą są skłonni do akceptacji wieku 68 lat jako nowego wspólnego wieku przechodzenia na emeryturę w Polsce. Pod tym względem głos opinii jest zgodny z sugestiami ekonomistów, a także trendem w innych krajach europejskich, które już podwyższenia wieku emerytalnego dokonały.
Nowy wiek emerytalny: zmiana ustawowa czy poprzez ulgi i premie
Choć kwestia zmian w ustawach emerytalnych odnośnie prawnie obowiązującego limitu wieku emerytalnego jest pilna, nikt nie ma chyba złudzeń, iż da się to przeprowadzić szybko. Nie tylko ze względu na obawy polityków, którzy już raz podnosząc wiek emerytalny do 67 lat zapłacili za to utratą władzy. Równie istotny jest aktualny układ polityczny, w którym bez porozumienia obozu rządzącego z opozycją nie da się przeprowadzić żadnej, przynajmniej poważnej, zmiany ustawowej – finalnie zawsze zablokuje ją weto prezydenta i brak kwalifikowanej większości w Sejmie dla jego odrzucenia.
Trudno przy tym prognozować jak długo taki pat legislacyjny jeszcze potrwa. Warto jednak zauważyć, że taki układ dostarcza dodatkowych argumentów ekonomistom i ekspertom z zakresu ubezpieczeń społecznych, którzy wskazują na konieczność prowadzenia polityki społecznej przez państwo wspierającej trend odkładania terminu przejścia na emeryturę ze względów ekonomicznych. Taki trend jest wyraźnie odczuwalny już od kilku lat. Składają się na to malejące świadczenia, które wymuszają przesuwanie w czasie terminu złożenia w ZUS wniosku o emeryturę, ale i możliwość skorzystania z zachęt ekonomicznych.
Trudno jednak tu mówić o stosowaniu jasnej koncepcji w polityce społecznej państwa. Najczęstszym wyborem osób decydujących się na przedłużenie aktywności zawodowej jest łączenie emerytury z pracą czy działalnością gospodarczą. Z formalnego punktu widzenia, choć jest to korzystne dla rynku pracy, nie poprawia to sytuacji samego systemu emerytalnego. Tymczasem ten sam efekt co podwyższenie ustawowego wieku emerytalnego do np. 68 lat państwo może osiągnąć sprawiając, że taka lub inna pożądana granica wiekowa będzie stosowana w praktyce, o ile będzie to rozwiązanie opłacalne ekonomicznie – w sposób jasny i klarowny. Do kompletu zaś nowoczesna ustawa o emeryturach stażowych dla osób, które ze względu na stan zdrowia czy sytuację rodzinną nie są w stanie czekać dłużej niż obecnie na emeryturę. Ustawa w takim kształcie mogłaby uzyskać konsensus polityczny.
Nowy wyższy wiek emerytalny kobiet i mężczyzn: zmiana prawa czy polityki społecznej
Ekonomiści i specjaliści w zakresie polityki społecznej na kanwie kolejnych badań opinii publicznej podkreślają, że taka reforma w polityce społecznej państwa jest dużo łatwiejsza do przeprowadzenia niż zmiany w prawie – jednak dla ekonomistów, nie dla polityków. Tymczasem odkładanie w czasie reformy systemu emerytalnego sprawia, że im później takie zmiany nastąpią, tym bardziej będą musiały być one drastyczne, a tym samym nie do zaakceptowania przez obywateli.
