TSUE zajmował się sprawą obywatelki Syrii, która uzyskała status uchodźcy w Grecji, a następnie złożyła wniosek o udzielenie jej ochrony międzynarodowej w Niemczech. Sąd niemiecki uznał, że ze względu na warunki życia uchodźców w Grecji grozi jej tam "poważne ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania" i wydał decyzję, że nie może ona zostać odesłana do tego państwa członkowskiego.
Niemcy oddaliły jej wniosek o udzielenie statusu uchodźcy, ale przyznały jej ochronę uzupełniającą. Syryjka zaskarżyła tę ostatnią decyzję, przekonując, że powinna otrzymać właśnie status uchodźcy.
Niemiecki federalny sąd administracyjny zwrócił się w tej sprawie do TSUE.
Rzecznik generalna Laila Medina w opublikowanej opinii podkreśliła, że prawo Unii nie przewiduje zasady wzajemnego uznawania w odniesieniu do pozytywnych decyzji przyznających status uchodźcy. Uznała, że koncepcja jednego odpowiedzialnego państwa członkowskiego na mocy rozporządzenia Dublin III nie wiąże się z wymogiem uznania, bez przeprowadzenia oceny co do istoty, ochrony międzynarodowej przyznanej przez inne państwo członkowskie.
Niemniej organy drugiego państwa członkowskiego (Niemiec), rozpoznając kolejny wniosek, nie mogą po prostu zlekceważyć faktu, że inne państwo członkowskie (Grecja) już przyznało status uchodźcy. Ta okoliczność może stanowić jeden z elementów uzasadniających fakty przytoczone na poparcie kolejnego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Z Brukseli Artur Ciechanowicz (PAP)
