Świadczenie 500+ jest podstawą rządowej polityki wsparcia dla dzieci. Jednak w dominującej narracji są to pieniądze na rodzinę. Środki otrzymują opiekunowie, więc trudno dociec, jaka część pieniędzy jest przeznaczana na dzieci.
Wydaje się, że optymalne byłoby, aby polityka społeczna opierała się na całym wachlarzu rozwiązań – rozwijaniu instytucji opiekuńczych, wpływaniu na rynek pracy, obdarzaniu obywateli świadczeniami pieniężnymi. Polityka społeczna to sztuka wyboru, tym bardziej w kraju, w którym na razie nie ma przyzwolenia na znaczne podniesienie podatków. Jeżeli tak, to najpierw należy wdrażać rozwiązania najbardziej priorytetowe.
Jeżeli celem programu „Rodzina 500 plus” miała być poprawa sytuacji dzieci, to lepszym rozwiązaniem byłoby przeznaczenie środków nie na wypłaty dla opiekunów, lecz na rozwinięcie nieodpłatnej opieki żłobkowej i przedszkolnej oraz zapewnienie pełnowartościowych posiłków w szkołach. Wtedy wszystkie środki byłyby przeznaczone na dzieci, a zarazem opiekunowie byliby odciążeni od znacznej części obowiązków i związanych z nimi kosztów.
>>> CAŁY TEKST W WEEKENDOWYM WYDANIU "DZIENNIKA GAZETY PRAWNEJ"
