Według wykazu, rząd powinien przyjąć projekt nowelizacji ustawy o usługach płatniczych w III kwartale w 2020 roku.

Zgodnie z proponowanymi zmianami, transakcje o większej wartości będą wymagały skorzystania z usług innych dostawców usług płatniczych (małej instytucji płatniczej, krajowej instytucji płatniczej lub banku).

"W projektowanej ustawie przewiduje się zmianę obecnie funkcjonujących przepisów, które bezpośrednio przyczynią się do zredukowania rosnących kosztów utrzymania działalności w charakterze biur usług płatniczych (BUP) oraz do zmniejszenia wymogów stawianych tej grupie przedsiębiorców" - czytamy w informacji.

Zmiany mają przyczynić się do "uproszczenia i usprawnienia dalszego rozwoju tych uczestników rynku finansowego".

Większość BUP to drobni przedsiębiorcy świadczący usługi przekazu pieniężnego w uzupełnieniu innej działalności gospodarczej. Dlatego zgodnie z projektem "podstawową działalnością BUP powinna być obsługa niskokwotowych przekazów pieniężnych (co do zasady inicjowanych wpłatą gotówkową), za pomocą których są realizowane różnego rodzaju opłaty i rozliczenia związane z czynnościami życia codziennego i obsługą osób niekorzystających z rachunków płatniczych do dokonywania tego typu transakcji".

"Usługi takie nie generują ryzyka dla systemu finansowego, a ryzyko dla konsumentów jest porównywalne z innymi usługami opartymi na zaufaniu (takimi jak np. sprzedaż internetowa)" - zaznaczyło Ministerstwo Finansów, które jest inicjatorem proponowanych zmian. 

W związku z tym planowane jest zniesienie obowiązków BUP wobec Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) dot. przekazywania dokumentów potwierdzających zawarcie umowy gwarancji lub ubezpieczenia zawartych w celu ochrony środków otrzymanych od użytkowników oraz kar związanych z niedopełnieniem takiego obowiązku. O sposobie ochrony środków klientów będą informować KNF jedynie w ramach sprawozdawczości rocznej.

Biura Usług Płatniczych mają zostać zobowiązane do informowania klientów o posiadanej gwarancji lub ubezpieczeniu w sposób umożliwiający im zapoznanie się ze sposobem ochrony ich środków przed złożeniem zlecenia w BUP. Naruszenie obowiązku zawarcia umowy gwarancji lub ubezpieczenia ma być traktowane jako rażące naruszenie warunków działalności i skutkować zakazem jej prowadzenia oraz wykreśleniem z rejestru.

Inne proponowane zmiany w nowelizacji ustawy o usługach płatniczych:

- ograniczenie i uproszczenie nadzoru publicznego (finansowego) nad działalnością BUP, z naciskiem na kontrolę zdalną i kontrolę następczą, realizowaną w szczególności przez wyłączenie możliwości przeprowadzania inspekcji

- likwidacja obowiązku sprawozdawczości związanej z przekroczeniem limitów finansowych działalności czy ograniczenie kar pieniężnych na rzecz stosowania zaleceń przez KNF (w przypadku niewykonania zaleceń KNF będzie wszczynać postępowanie w sprawie zakazu prowadzenia działalności i wykreślenia z rejestru)

- wprowadzenie katalogu warunków prowadzenia działalności w charakterze BUP (w przypadku ich naruszenia KNF będzie mógł podjąć decyzję o zakazie prowadzenia działalności)

- zmiana modelu wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad działalnością BUP (ograniczenie wpłat w związku z ograniczeniem zadań nadzorczych)

- wprowadzenie przez tzw. małe instytucje płatnicze- MIP (ze względu na szeroki zakres świadczonych przez nie usług, np. wymiany walut, przechowywania pieniędzy itd.) obowiązku przekazywania do KNF, na etapie ubiegania się o wpis do rejestru, informacji dot. przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, tak jak w przypadku krajowych instytucji płatniczych

- przekazywanie przez MIP do KNF danych związanych z branżą, w jakiej działa hybrydowa mała instytucja płatnicza (MIP może prowadzić inną działalność gospodarczą niż świadczenie usług płatniczych - działa wówczas jako tzw. instytucja hybrydowa)

- ograniczenie kwoty transakcji płatniczych, wykonywanych przez MIP

- wprowadzenie instrumentów kontroli dla UKNF (w celu usprawnienia kontroli MIP; w tym celu we wniosku o wpis do rejestru MIP ma wskazywać, w jakiej instytucji posiada rachunki, które będą służyły do realizacji usług płatniczych i podać numery tych rachunków)

- ujednolicenie metod naliczania opłat na pokrycie kosztów nadzoru ponoszonych przez krajowe instytucje płatnicze, krajowe instytucje pieniądza elektronicznego oraz BUP.

Od 1 stycznia 2019 r. koszty nadzoru są finansowane bezpośrednio z przychodów UKNF. Wpłaty i opłaty na pokrycie kosztów nadzoru ustala się w oparciu o kwotę ustaloną w planie finansowym UKNF, a po zakończeniu roku obrotowego UKNF ustala różnicę pomiędzy planowanymi a wykonanymi kosztami, którą uwzględnia się w rozliczeniu kosztów nadzoru w danym roku obrotowym.

Dalsze zmiany:

- wyłączenie Banku Gospodarstwa Krajowego i Narodowego Banku Polskiego z obowiązku potwierdzenia dostępności środków pieniężnych na rachunku na wniosek dostawcy wydającego instrumenty płatnicze oparte na karcie płatniczej (w celu uzupełnienie wcześniejszego wyłączenia tych instytucji z obowiązku świadczenia usług PIS (tzw. payment initiation services - usługi inicjowania transakcji płatniczej) oraz AIS (tzw. account information services - usługi dostępu do informacji o rachunku) opartych na dostępie do rachunku wprowadzanych przez Dyrektywę PSD2 (Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego). Wprowadzane wyłączenie dotyczy tzw. funkcjonalności CAF (ang. confirmation of the availability of funds).

- korekta upoważnień do wydania niektórych rozporządzeń wykonawczych (ze względu na oczekiwane wydanie przez Komisję Europejską rozporządzeń delegowanych w zakresie środków kontroli bezpieczeństwa i ograniczania ryzyka w funkcjonowaniu instytucji płatniczych).

>>> Czytaj też: Ponad połowa bankowców patrzy na 2020 r. "z nadzieją i optymizmem" [SONDAŻ]