Zbiory możliwe są tylko na poletkach nieużytków, gdzie teren nie jest podmokły.
Trzcinę mogą zbierać także rolnicy dysponujący kombajnami, które mogą pokonać bagienny grząski grunt. Tak jest w przypadku Ryszarda Zagalskiego spod Elbląga, który rozpoczął żniwa 1 grudnia.
"Trzcinę pozyskuje z terenów znajdujących się na nieużytkach między lustrem wody a wałami ochronnymi" - powiedział Zagalski.
Zenon Pawłowski zbierający trzcinę w okolicach Ełku na Mazurach powiedział, że brak lodu uniemożliwia wjazd na większość terenów trzcinowych.
"Zbieram trzcinę za pomocą kosiarki konnej i nie wszędzie mogę wjechać tym sprzętem" - powiedział.
Do obróbki zbiera się trzcinę jednoroczną, ponieważ wieloletnia nie jest dobrym materiałem do pokryć dachowych; jest krucha i łamliwa. Trzcinowe pokrycia dachowe występują na domach rekreacyjnych, letniskowych. Pokrywa ona także dachy stylowych zajazdów, karczm czy obiektów w skansenach budownictwa ludowego.
Polscy producenci eksportują trzcinę do krajów Europy Zachodniej: Holandii, Niemiec czy Danii, w których takie ekologiczne pokrycia dachów cieszą się ogromnym powodzeniem.
Jak przypomniał Zagalski, w latach 50. i 60. (XX w. - PAP) kryte strzechą domy czy chaty były synonimem biedy. Wówczas takie dachy zastępowano pokryciami eternitowymi. Teraz znów wraca moda na ekologiczne, trzcinowe pokrycia dachowe.
