Niższy podatek w Zakopanem. Czy turyści to odczują obniżkę?
Zakopane bez wątpienia jest jednym z najbardziej popularnych turystycznych miast w Polsce. Jednocześnie jednak jest też miastem owianym złą sławą. Dużo się w ostatnim czasie mówi o odwiedzających go tłumach turystów, tłoku i hałasie, absurdalnie wysokich cenach i warunkach wyjątkowo niekorzystnych dla wypoczynku.
Okazuje się, że Rada Miasta Zakopane postanowiła zrobić coś, by zmienić to wrażenie – podjęto uchwałę o obniżeniu wysokości opłaty miejscowej z 2,00 zł do 1,90 zł. Ta zmiana może wydawać się śmieszna, jednak jak zapewnia burmistrz miasta, ma ona znaczenie wizerunkowe – w końcu Zakopane ma coś najtaniej. Jednak czy turyści odczują obniżkę?
Podatki i opłaty lokalne zależą od decyzji rad gmin (miast)
Przypomnijmy, że opłata miejscowa jest jedną z opłat lokalnych uregulowanych w przepisach ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Rada gminy (miasta) może ją wprowadzić na swoim terenie, ale nie musi tego robić. Opłata ta jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych:
1) w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach,
2) w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej na zasadach określonych w ustawie z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych
– za każdą rozpoczętą dobę pobytu.
O wysokości pobieranej opłaty również decyduje rada gminy (miasta), jednak jest w tym zakresie ograniczona stawką maksymalną, która na 2025 rok wynosi 3,31 złotych. Warto również przypomnieć, że pobieranie opłaty miejscowej na terenie miejscowości położonych na południu kraju co do zasady budzi wiele wątpliwości.
Zgodnie z przepisami, aby wprowadzenie na danym terenie opłaty miejscowej mogło dojść do skutku, miejscowość musi spełniać określone przez Radę Ministrów minimalne warunki:
1) klimatyczne,
2) krajobrazowe,
3) umożliwiające pobyt osób w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych.
Opłata miejscowa trafia do budżetu miasta
Obecnie minimalne warunki, o których mowa są określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 18 grudnia 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową. Jak wynik z § 2 pkt 1 tego rozporządzenia, za minimalne warunki klimatyczne uznaje się zachowanie na terenie strefy, na obszarze której położona jest miejscowość, dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu ze względu na ochronę zdrowia ludzi, określonych w przepisach o ochronie środowiska, stał się źródłem sporów z turystami. Tymczasem jakość powietrza w okresie jesienno-zimowym, nie tylko na południu Polski, ale w szczególności tam, budzi poważne wątpliwości. Mają je nie tylko turyści, którzy zaskarżają uchwały o pobieraniu opłaty miejscowej, ale również regionalne izby obrachunkowe, które unieważniają uchwały o ich pobieraniu (np. uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie: z 24 lipca 2024 r., nr KI.411.127.2024 i z 28 grudnia 2023 r., nr KI.411.174.2023). Rozstrzygnięcia organów nadzoru są też podtrzymywane przez sądy administracyjne (np. wyrok WSA w Krakowie z 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 188/24, czy wyrok WSA w Gliwicach z 12 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1099/23).
Do budżetu Zakopanego wpływa rocznie z tytułu opłaty miejscowej około 4,5 mln złotych. Nie jest też żadną tajemnicą to, że choć formalnie miasto spełnia wymagania uprawniające do pobierania daniny, to jednak ze względu na sposób obliczania wskaźników w skali regionu, nie odzwierciedlają one rzeczywistej jakości powietrza w tym mieście.
Podstawa prawa
art. 17 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz.U. z 2023 r. poz. 70)
rozporządzenie Rady Ministrów z 18 grudnia 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową (Dz.U. z 2007 r. poz. 1851)
