Pomoc społeczna alarmuje. Związkowcy chcą zmian w systemie
Rosnące potrzeby społeczne, problemy kadrowe i niskie wynagrodzenia – to według Związkowej Alternatywy największe wyzwania, z którymi mierzy się dziś pomoc społeczna. Organizacja przedstawiła „Pakiet Ratunkowy dla Pomocy Społecznej” – zestaw dziesięciu postulatów, które mają poprawić sytuację osób zatrudnionych w sektorze.
Jak podkreślają związkowcy, stawką jest nie tylko poprawa warunków pracy, ale również utrzymanie sprawności systemu, który wraz ze starzeniem się społeczeństwa będzie odgrywał coraz większa rolę.
– Oczekujemy skokowego wzrostu płac, wcześniejszych emerytur, państwowej superwizji, dotrzymania przez rząd złożonych wcześniej obietnic, a także zapewnienia urlopu regeneracyjnego i warunków do rozwoju zawodowego dla wszystkich zatrudnionych w sektorze pomocy społecznej – wskazała organizacja.
Podwyżki płac i dodatki dla pracowników
Jednym z najważniejszych postulatów jest wzrost wynagrodzeń o 30 proc. Związkowcy chcą także wprowadzenia stałego mechanizmu wzrostu płac powiązanego ze średnim wynagrodzeniem w gospodarce. Według autorów propozycji pozwoliłoby to ograniczyć zależność wynagrodzeń od decyzji samorządów. Obecnie – jak wskazuje Związkowa Alternatywa – osoby zatrudnione w pomocy społecznej zarabiają średnio około 5700 zł brutto. To około 4200 zł netto.
– To bardzo niskie stawki i trudno się dziwić, że coraz mniej osób decyduje się na kształcenie i pracę w tym zawodzie. Wakaty przyczyniają się do nadmiernego obciążenia pracą załóg placówek. Narasta niezadowolenie i frustracja – wskazują związkowcy.
Organizacja postuluje również zwiększenie dodatku terenowego dla pracowników socjalnych z 400 zł do 1000 zł brutto miesięcznie.Dodatkiem mieliby zostać objęci także asystenci rodziny i koordynatorzy rodzinnej pieczy zastępczej. Wśród propozycji znalazł się również postulat2,5-krotnie wyższych stawek za pracę wykonywaną w weekendy.
Wcześniejsze emerytury i urlop regeneracyjny
Związkowcy chcą także zmian dotyczących uprawnień zawodowych. Postulują uznanie zawodów pracownika socjalnego, asystenta rodziny i koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach. Takie rozwiązanie dawałoby możliwość wcześniejszego przechodzenia na emeryturę. Kolejną propozycją jest wprowadzenie prawa do trzymiesięcznego urlopu regeneracyjnego po siedmiu latach pracy.
Pakiet obejmuje również obowiązkową superwizję finansowaną przez państwo, zwiększenie finansowania systemu pomocy społecznej z budżetu centralnego oraz rozwiązania dotyczące ścieżki zawodowej pracowników. Chodzi m.in. o zachowanie awansu zawodowego przy zmianie miejsca pracy i określenie minimalnych standardów podwyżek przy awansie.
Coraz więcej seniorów, coraz większe potrzeby
Związkowcy zwracają uwagę, że problemy kadrowe mogą się pogłębiać wraz ze zmianami demograficznymi. Obecnie osoby po 60. roku życia stanowią około 28 proc. społeczeństwa. Według prognoz GUS w 2050 roku będzie to już około 40 proc. populacji. Liczba seniorów ma sięgnąć około 14 mln.
– Jeżeli teraz nie zapewnimy znacznego wzrostu zainteresowania pracą w tym zawodzie, czeka nas paraliż istotnego fundamentu dobrze funkcjonującego państwa, bo takim jest pomoc społeczna – przekonują przedstawiciele związku.
Nie tylko MOPS. Głos opiekunek środowiskowych
Dyskusja o warunkach pracy obejmuje również osoby wykonujące obowiązki opiekuńcze poza strukturami ośrodków pomocy społecznej. Na problem zwracają uwagę opiekunki środowiskowe zatrudniane przez stowarzyszenia realizujące zadania na zlecenie MOPS. Jak podkreślają, mimo pracy przy seniorach czesto nie obejmują ich dodatki ani rozwiązania przewidziane dla części pracowników pomocy społecznej. Wskazują również na niskie wynagrodzenia oraz pracę wykonywaną także w niedziele i święta bez dodatkowych stawek. Pojawiają się postulaty, by również tę grupę zawodową objąć rozwiązaniami poprawiającymi warunki zatrudnienia.
– Praca w pomocy społecznej to nie tylko zawód, to powołanie. Jednak nasza determinacja nie powinna być wykorzystywana do bagatelizowania naszych potrzeb finansowych. My, ludzie, którzy są na pierwszej linii walki z ubóstwem, sami o ubóstwo się ocieramy – podkreśla Monika Jezierska ze Związkowej Alternatywy.
– Rosnące potrzeby społeczne i problemy kadrowe sprawiają, że dyskusja o przyszłości pomocy społecznej wykracza dziś daleko poza kwestie samych wynagrodzeń. Chodzi także o to, czy system będzie w stanie odpowiedzieć na wyzwania najbliższych dekad – zaznaczyła.
Źródła:
za.org.pl, PAP, GUS
