Zamiast wyższej pensji, mniej stresu
Wolą mniej stresu niż wyższą pensje, takie deklaracje można usłyszeć już od 55 procent Polaków, wynika z badania Workmonitor Pulse 2025. Przeprowadzony sondaż pokazuje najważniejsze kompromisy, na które – w kontekście oferty zatrudnienia - gotowi są pracownicy.
Zjawisko to jest powszechne zwłaszcza wśród pracujących zdalnie – aż 63 proc. z nich woli spokojniejszą pracę niż lepsze wynagrodzenie. Ale to także doświadczenie pokoleniowe. Wśród milenialsów taką gotowość deklaruje 60 proc. pracowników, a w pokoleniu X – 59 proc. Młodsi z pokolenia Z są nieco mniej skłonni do rezygnacji z pieniędzy (52 proc.), ale i tak wynik ten pokazuje, że dla połowy z nich stres i presja mogą być kluczowym czynnikiem demotywującym. Co istotne, 46 proc. respondentów już przyjęło niższą pensję w zamian za spokojniejsze warunki pracy. To drugi najwyższy wynik wśród badanych krajów. Globalna średnia wynosi 40 proc.).
Zmiana definicji sukcesu
– Jeszcze jakiś czas temu stres bywał wpisywany w definicję sukcesu. Dziś mamy do czynienia z odwrotną sytuacją: stres zawodowy staje się czynnikiem ryzyka, którego pracownicy chcą unikać – komentuje wyniki badań Joanna Kolasa, menadżer do spraw personalnych w firnie Randstad która sondaż przeprowadziła. - Wielu pracodawców nadal zakłada, że pensja to najważniejszy czynnik retencji. Tymczasem dane pokazują coś innego: aż 46 proc. Polaków wybrało mniej stresujące miejsce pracy, mimo że zarabiają tam mniej.
- Coraz więcej osób traktuje stres jako główny koszt pracy, którego nie zawsze jest w stanie zrekompensować wynagrodzenie. Nawet w czasach niepewności gospodarczej wyniki te sugerują, że organizacje, które tworzą zdrowsze środowisko pracy — poprzez redukcję poziomu stresu — będą w lepszej pozycji, by skutecznie przyciągać talenty do organizacji i zapewniać, że w niej pozostaną — dodaje Joanna Kolasa.
Coraz bardziej cenimy sobie elastyczność czasu pracy
Prawdziwej rewolucji dokonała pandemia koronawirusa? Teraz elastyczność pracy stała się ważnym punktem dyskusji wśród pracodawców i pracowników. Obecnie według badania wracamy w Polsce do pierwotnego znaczenia elastyczności, czyli kontroli nad czasem pracy, a nie jej miejscem. W Polsce praca zdalna nigdy nie była aż tak dominująca jak, na przykład na zachodzie Europy. Aż 71 proc. badanych Polaków pracuje w pełni stacjonarnie, wobec 63 proc. globalnie.
52 proc. respondentów z Polski uznało, że większa kontrola nad harmonogramem pracy, czyli godziną, o które rozpoczynamy pracę, grafikiem czy pewna swoboda w wyborze zmian byłaby dla nich bardziej wartościowa niż wyższe wynagrodzenie. To nieznacznie mniej niż globalna średnia (59 proc.).
Wolą odejść z pracy niż wrócić do biura
Z kolei 57 proc. Polaków wolałoby elastyczność czasu pracy niż możliwość wyboru miejsca, z którego pracują. Ten trend jest także zauważalny globalnie i jeszcze silniejszy wśród pracujących zdalnie, bo aż 74 proc. pracowników oczekuje elastycznego grafiku jako warunku powrotu do pracy stacjonarnej. W badaniu aż 38 proc. pracowników rozważyłoby odejście z pracy, gdyby zostali zmuszeni do powrotu do biura w pełnym wymiarze godzin. Na taki krok byliby skłonni się zdecydować, nawet jeśli wiązałoby się to z niższą pensją w nowym miejscu pracy.
W kontekście rezygnacji z wyższego wynagrodzenia dla elastyczności czasu pracy szczególnie istotna jest gotowość młodych do kompromisów. Aż 55 proc. przedstawicieli pokolenia Z zrezygnowałoby z wyższej pensji na rzecz większej autonomii w planowaniu czasu pracy. Wśród milenialsów ten wskaźnik wynosi 51 proc., a wśród Baby Boomersów – 54 proc.
Bezpieczna praca wygrywa z pracą ekscytującą
Choć wiele mówi się o potrzebie pracy, która inspiruje i rozwija, dane pokazują, że w czasach niepewności to stabilność zawodowa jest wartością nadrzędną. Ponadto aż 56 proc. Polaków woli bezpieczną, przewidywalną pracę niż ekscytującą, ale mniej stabilną ścieżkę kariery, co stanowi o sile pragmatyzmu na polskim rynku pracy. Taka jest retoryka wszystkich pracujących pokoleń. 69 proc. badanych wśród przedstawicieli generacji X, 56 proc. Baby Boomers i 55 proc. milenialsów uznaje stabilność za ważniejszą niż ekscytacja i inspiracja w pracy.
Według badania stabilność to priorytet również dla 65 proc. Polaków, którzy wybraliby ją ponad możliwość pracy zdalnej. To wynik tylko nieznacznie niższy od globalnej średniej (67 proc.), ale w Polsce szczególnie widoczny wśród pracujących w pełni stacjonarnie (69 proc.).
Trzeba jednak zaznaczyć, że Polacy nie chcą rezygnować ze spełnienia w pracy, bo ponad połowę badanych Polaków zachęciłoby do jej zmiany więcej możliwości rozwoju kompetencji. Widoczne jest to wśród pracowników wszystkich pokoleń obecnych na rynku pracy.
– Stabilność zatrudnienia wielu pracowników w Polsce traktuje dziś jako podstawowy warunek komfortu psychicznego, który pozwala myśleć o rozwoju czy zaangażowaniu, a nie jako przywilej. Stabilność zresztą definiują także jako pozostawanie atrakcyjnym na rynku pracy, co oznacza posiadanie atrakcyjnego z punktu widzenia pracodawców zestawu kompetencji i stałe aktualizowanie wiedzy ze swojego obszaru zawodowego – wskazuje mówi Joanna Kolasa. W czasach dynamicznych zmian gospodarczych i niepewności geopolitycznej potrzeba bezpieczeństwa zawodowego rośnie wśród wszystkich zatrudnionych pokoleń.
- Mimo narracji o potrzebie odnalezienia pasji w pracy, to właśnie stabilność i ciągłość zatrudnienia stanowią dziś fundament lojalności wobec pracodawcy. Pracownicy nie rezygnują jednak z ambicji – chcą je realizować w środowisku, które daje im poczucie bezpieczeństwa. Widać to wśród starszych pokoleń, znających wymagania swojej branży i obszary do rozwoju w jej obrębie, ale coraz częściej także u młodszych, którzy uczą się w realiach powszechnych kryzysów i wysokiej inflacji. Dla firm to jasna wskazówka: jeśli nie konkurują wysokością pensji czy elastycznością czasu pracy, mogą wygrać jakością zatrudnienia i zapewnianiem poczucia stabilności zawodowej – podkreśla specjalistka.
Co zatrzymuje Polaków w firmach?
Oprócz wyższego wynagrodzenia drugim najczęściej wskazywanym czynnikiem retencji były coroczne podwyżki w odpowiedzi na inflację. Aż 69 proc. Polaków wskazało, że są one czynnikiem decydującym o pozostaniu w organizacji na kolejne 5 lat i przerosło to średnią globalną (65 proc.). Co ciekawe, nie chodzi o skokowe podwyżki, ale o ich regularność, która daje poczucie stabilności ekonomicznej.
Dla wielu pracowników w Polsce, podobnie jak globalnie, istotne jest również więcej dni wolnego – zadeklarowało tak odpowiednio 62 proc. i 59 proc. badanych. Jednak tutaj mniej niż 40 proc. badanych Polaków byłoby w stanie zrezygnować z wyższej pensji kosztem dodatkowych dni wolnych.
Na tle innych krajów Polska wyróżnia się jednym czynnikiem retencji: potrzebą budowania relacji społecznych. Aż 40 proc. Polaków uważa, że możliwość zawierania przyjaźni i budowania więzi w pracy jest dla nich ważna. To wynik wyższy o 5 punktów procentowych względem wyników globalnych. Ten czynnik jest szczególnie istotny wśród przedstawicieli starszych pokoleń na rynku pracy – pokolenia X (42 proc.) i Baby Boomers (48 proc.).
