Niebiański Smok to Taurus na sterydach. Wystrzelono go z FA-50, które ma Polska

"Niebiański Smok" wreszcie poleciał

Udana próba odbyła się 25 czerwca i była przełomem dla jednego z najważniejszych południowokoreańskich programów rakietowych. Jak poinformował dziennik Seoul Economic Daily, pocisk pomyślnie oddzielił się od samolotu bojowego FA-50, uruchomił silnik i wykonał zaplanowany lot, tym samym pomyślnie kończąc test techniczny w powietrzu.

Była to już trzecia próba Cheonryonga. W trakcie poprzednich, przeprowadzonych w styczniu i marcu, prototyp również odpalano z FA-50, jednak w obu przypadkach silnik nie uruchomił się prawidłowo. Inżynierowie musieli więc zdalnie przerwać jego pracę, a pociski wpadły do Morza Żółtego.

Program ma dostarczyć Siłom Powietrznym Republiki Korei własny pocisk manewrujący dalekiego zasięgu, który będzie uzbrojeniem myśliwców KF-21 Boramae – nowej wielozadaniowej maszyny generacji 4,5.

Zakończenie prac rozwojowych Cheonryonga planowane jest na 2028 rok, produkcja seryjna ma ruszyć rok później. Tym samym pierwsze egzemplarze wejdą do służby na początku następnej dekady.

Cheonryong to odpowiedź na Taurusa i Storm Shadow

Cheonryong rozwijany jest jako południowokoreański odpowiednik niemieckiego pocisku Taurus KEPD 350. Za program odpowiada przede wszystkim koncern LIG Nex1, współpracujący z koreańską państwową Agencją Rozwoju Obronności (ADD).

Według dziennika Seoul Economic Daily Cheonryong ma razić cele oddalone o ponad 600 kilometrów. To więcej niż niemiecki Taurus KEPD 350, którego zasięg wynosi około 500 kilometrów. Koreański pocisk zachowuje przy tym zbliżoną masę, ale otrzymał kadłub o obniżonej wykrywalności oraz powłoki pochłaniające fale radarowe. Konstruktorzy zmniejszyli również jego wymiary, aby można było zintegrować go nie tylko z KF-21, lecz także z lżejszymi samolotami, takimi jak FA-50.

Podobnie jak Taurus, Cheonryong jest przeznaczony do niszczenia silnie umocnionych celów. Niemiecki pocisk przenosi 480-kilogramową głowicę penetrującą MEPHISTO, zdolną przebić nawet 6 metrów zbrojonego betonu, zanim eksploduje wewnątrz bunkra. Koreańczycy deklarują, że ich konstrukcja ma dorównywać Taurusowi pod względem zdolności przebijania ścian obiektów obronnych.

Cheonryong wykorzystuje kilka systemów naprowadzania jednocześnie. Łączy nawigację bezwładnościową, porównywanie ukształtowania terenu z zapisanymi mapami oraz końcowe naprowadzanie optoelektroniczne. Producent deklaruje, że pozwala to trafiać z dokładnością 1–2 metrów. Pocisk leci bardzo nisko nad ziemią, dzięki czemu znacznie trudniej wykryć go radarami.

Także dla FA-50 używanych przez Polskę

Choć podstawowym nosicielem Cheonryonga będzie KF-21 Boramae, pocisk ma być kompatybilny również z innymi samolotami południowokoreańskich sił powietrznych, w tym FA-50, KF-16 i F-15K. Co więcej, może stać się pierwszym pociskiem manewrującym dalekiego zasięgu zintegrowanym z FA-50, znacząco zwiększając możliwości bojowe tej konstrukcji. Dlatego program może okazać się istotny również z polskiej perspektywy.

Polska dysponuje obecnie 12 lekkimi samolotami bojowymi FA-50GF, dostarczonymi w 2023 roku. Stacjonują one w Mińsku Mazowieckim i służą przede wszystkim do szkolenia pilotów oraz budowy nowych zdolności operacyjnych.

Na bardziej zaawansowaną wersję FA-50PL trzeba będzie jednak poczekać dłużej. Zgodnie z aneksem do umowy podpisanym przez Agencję Uzbrojenia pierwsza maszyna trafi do Polski dopiero w połowie 2027 roku. Powodem są opóźnienia związane z integracją amerykańskiego uzbrojenia i pracami technicznymi. Cały kontrakt ma zostać zrealizowany na początku 2029 roku. Jeśli Cheonryong pomyślnie zakończy rozwój i trafi do oferty eksportowej, w przyszłości może stać się jednym z kandydatów do uzbrojenia polskich FA-50.