Prezydent Zełenski oficjalnie o starcie kontrofensywy ukraińskiej mówił już w czerwcu. Jest połowa sierpnia, a odbito stosunkowo niewiele terenu. Czy to oznacza, że ten atak to niepowodzenie?
Jest jeszcze zbyt wcześnie, by odpowiedzieć na pytanie, czy kontrofensywa jest porażką, czy sukcesem. Obecnie wiemy na pewno, że Ukraińcy poruszają się wolniej, niż sami założyli, i że koszty tej operacji w ludziach, sprzęcie i środkach artyleryjskich w stosunku do zysków są zbyt duże. Kijów zakładał, że przejście przez pas przysłaniania i dojście do pierwszej linii obrony Rosjan będzie bardzo trudnym zadaniem, ale okazało się, że i tak zostało to niedoszacowane – już po pierwszych dwóch tygodniach plany trzeba zrewidować. Dość szybko okazało się też, że działania wojsk zmechanizowanych są zbyt ryzykowne, straty za duże i trzeba powrócić do działań piechoty, małymi oddziałami, walczyć o każdą linię drzew i każdy rosyjski okop.
O tym, że są trzy rosyjskie linie obrony, że wszystko jest zaminowane i ufortyfikowane, eksperci mówili na długo przed startem kontrofensywy. Jakie są główne problemy Ukraińców przy tych atakach?
Jest ich co najmniej kilka. W pierwszej linii rosyjskich okopów znajdują się byli więźniowie, którzy w zasadzie mają bilet w jedną stronę. Oni walczą do samego końca. Jak są w okopie, to albo odeprą atak Ukraińców, albo zginą – nie mają możliwości nawet taktycznego wycofania się.
Treść całej rozmowy można przeczytać w środowym wydaniu Dziennika Gazety Prawnej oraz w eDGP.
Rozmawiał Maciej Miłosz
