Świadczenie wspierające — co to jest i czym różni się od innych

Większość osób z niepełnosprawnością zna jedno kryterium: stopień niepełnosprawności, lekki, umiarkowany, znaczny. Tymczasem świadczenie wspierające działa zupełnie inaczej. Komisja nie pyta o diagnozę, pyta o codzienne życie: czy możesz samodzielnie wstać, ugotować obiad, zadbać o higienę. To dlatego tysiące uprawnionych wciąż o nim nie wie, bo szukają informacji w złym miejscu.

Oceny dokonuje Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności (WZON), który przyznaje od 70 do 100 punktów na podstawie wywiadu i obserwacji. Ta punktacja otwiera drogę do pieniędzy z ZUS. Ważne: samo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, umiarkowanym czy znacznym, nie wystarczy. Potrzebna jest osobna decyzja WZON.

Świadczenie można łączyć z rentą socjalną i większością innych świadczeń z ZUS. Nie jest traktowane jako dochód przy obliczaniu kryterium do pomocy społecznej, ale uwaga: może podwyższyć odpłatność za usługi MOPS. Nie przysługuje osobom przebywającym w całodobowych placówkach opiekuńczych (np. DPS).

Nowa grupa od stycznia 2026: kto może złożyć wniosek

Świadczenie było wprowadzane etapami. W 2024 roku objęło osoby z 87–100 punktami WZON, w 2025 roku z 78–86 punktami. Od 1 stycznia 2026 roku program jest już w pełni otwarty: prawo do świadczenia mają wszystkie osoby dorosłe z co najmniej 70 punktami, bez żadnych dodatkowych ograniczeń.

Żeby ubiegać się o świadczenie, trzeba spełnić trzy warunki jednocześnie:

  • Ukończyć 18 lat.
  • Mieszkać w Polsce.
  • Posiadać ostateczną decyzję WZON ustalającą poziom potrzeby wsparcia na co najmniej 70 punktów.

Ile można dostać – kwoty przed i po marcowej waloryzacji

Wysokość świadczenia zależy od liczby punktów przyznanych przez WZON i jest wyrażona jako procent renty socjalnej. Od 1 marca 2026 roku renta socjalna wzrośnie z 1878,91 zł do ok. 1978,49 zł, co automatycznie podniesie kwoty świadczenia wspierającego.

Punkty WZON % renty socjalnej Kwota do lutego 2026 Kwota od marca 2026 Zmiana
70–74 pkt 40% 752 zł 792 zł +40 zł/mies.
75–79 pkt 60% 1127 zł 1187 zł +60 zł/mies.
80–84 pkt 80% 1503 zł 1583 zł +80 zł/mies.
85–89 pkt 100% 1879 zł 1978 zł +99 zł/mies.
90–94 pkt 150% 2818 zł 2968 zł +150 zł/mies.
95–99 pkt 185% 3476 zł 3660 zł +184 zł/mies.
100 pkt 220% 4134 zł 4353 zł +219 zł/mies.

Kwoty brutto. Świadczenie jest zwolnione z podatku dochodowego. Kwoty od marca 2026 r. są szacunkowe, ostateczna wysokość renty socjalnej po waloryzacji może się nieznacznie różnić.

Jak złożyć wniosek — krok po kroku

Procedura składa się z dwóch etapów i warto je dobrze zrozumieć, bo pomyłka w kolejności może opóźnić wypłatę o kilka miesięcy.

Krok 1 — wniosek do WZON

Jeśli nie masz jeszcze decyzji WZON ustalającej poziom potrzeby wsparcia, to od niej musisz zacząć. Wniosek składa się do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności właściwego dla miejsca zamieszkania. WZON przeprowadza ocenę funkcjonowania, na podstawie kwestionariusza samooceny i wywiadu. Decyzja uprawomocnia się po 14 dniach od doręczenia (jeśli nie złożono odwołania).

Krok 2 — wniosek do ZUS

Po uprawomocnieniu się decyzji WZON składa się wniosek o wypłatę świadczenia do ZUS. Wniosek można złożyć wyłącznie elektronicznie, przez PUE ZUS, portal Emp@tia lub bankowość elektroniczną swojego banku. W imieniu osoby z niepełnosprawnością wniosek może złożyć pełnomocnik lub opiekun prawny.

Od uprawomocnienia decyzji WZON masz 3 miesiące na złożenie wniosku do ZUS i w takim przypadku świadczenie zostanie przyznane z wyrównaniem od daty decyzji WZON. Jeśli 3-miesięczny termin minął, świadczenie przysługuje od miesiąca złożenia wniosku. Nie ma możliwości odzyskania pieniędzy za wcześniejsze miesiące.

Trzy rzeczy, o których warto wiedzieć przed złożeniem wniosku

Po pierwsze: samo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nie wystarczy. Orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i decyzja WZON to dwa różne dokumenty, wydawane przez dwa różne organy. Wiele osób myli je ze sobą i myśli, że już spełnia warunki, nie spełnia, dopóki nie ma decyzji WZON.

Po drugie: świadczenie wspierające nie jest dochodem przy obliczaniu prawa do rent i zasiłków ZUS, ale jest dochodem przy obliczaniu odpłatności za usługi pomocy społecznej (np. opiekę środowiskową z MOPS). W praktyce może to oznaczać wyższe rachunki za usługi MOPS. Warto to sprawdzić indywidualnie.

Po trzecie: maksymalny okres wypłaty wynosi 7 lat. W rzeczywistości decyzję o poziomie potrzeby wsparcia wydaje się na okres, na który dana osoba posiada orzeczenie o niepełnosprawności, ale nie dłużej niż na 7 lat. To istotna różnica dla osób z orzeczeniem wydanym np. na 2 lata.

Podstawa prawna