Zasiłek pielęgnacyjny to świadczenie opiekuńcze, które wypłacane jest przez gminę. Ma choćby częściowo pokrywać koszty opieki, ponieważ przyznawane jest osobie, która takiej opieki wymaga. Niezależnie od stanu zdrowia i sprawności organizmu zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobom po 75. roku życia.

Kiedy osoby z chorobami narządu wzroku mogą otrzymać zasiłek pielęgnacyjny?

Komu w 2026 roku przysługuje zasiłek pielęgnacyjny?

Kwota zasiłku pielęgnacyjnego nie zmieniła się od 2019 roku. To oznacza, że choć koszty życia (produktów, a także poszczególnych usług, w tym opiekuńczych) rosną, osoby wymagające wsparcia ze strony innych osób mogą wciąż w ramach tego konkretnego świadczenia liczyć jedynie na 215,84 zł miesięcznie. Choć to kwota „na rękę”, trudno znaleźć uzasadnienie dla tak symbolicznej wysokości zasiłku.

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

  • niepełnosprawnemu dziecku,
  • osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, która posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeśli niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21. roku życia,
  • osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, która posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności,
  • seniorowi po ukończeniu 75 lat.

Zasiłek pielęgnacyjny wypłacany jest niezależnie od dochodu, jednak nie można łączyć go z dodatkiem pielęgnacyjnym. Nie otrzyma go również osoba umieszczona w instytucji zapewniającej nieodpłatnie całodobowe utrzymanie ani ta, na którą podobne świadczenie pobierane jest już przez innego członka rodziny za granicą.

Powyższe kryteria jasno wskazują, że (przed ukończeniem 75 lat), aby uzyskać 215,84 zł zasiłku pielęgnacyjnego potrzebne jest wykazanie, że osoba jest niezdolna do samodzielnej egzystencji.

Te osoby od marca dostaną 373 zł miesięcznie. Tysiące osób z podwyższonym świadczeniem
Te osoby od marca dostaną 373 zł miesięcznie. Tysiące osób z podwyższonym świadczeniem

Zobacz również

Czy choroby oczu dają prawo do zasiłku pielęgnacyjnego?

By w 2026 roku otrzymać zasiłek pielęgnacyjny nie wystarczy złożenie wniosku do MOPS wraz z zaświadczeniem od lekarza o diagnozie choroby narządu wzroku. Sama jaskra, zaćma czy inne schorzenie nie gwarantują otrzymania świadczenia. Kluczowe jest to, jak dane schorzenie wpływa na codzienne funkcjonowanie.

Przykład

Chory, który potrafi samodzielnie poruszać się, ubrać, zrobić zakupy czy przygotować obiad, nawet, jeśli ma chore oczy, nie musi otrzymać zasiłku pielęgnacyjnego. Świadczenie to jest przyznawane osobom, które są niezdolne do samodzielnej egzystencji (chyba, że ukończyły 75 lat).

Samo badanie wzroku to też za mało by jednoznacznie stwierdzić, że przy konkretnej wadzie czy chorobie należy się świadczenie. Przed złożeniem wniosku o zasiłek w MOPS należy zgłosić się po zaświadczenie od lekarza prowadzącego o stanie zdrowia (wydane nie wcześniej niż na 30 dni przed złożeniem wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności), przygotowanie dokumentacji medycznej i zgłoszenie się do PZON (Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności). Dopiero ze stosownym orzeczeniem (przesłanką do ubiegania się o nie mogą być m.in. choroby narządu wzroku) należy zgłosić się do MOPS lub GOPS z wnioskiem o przyznanie świadczenia.