Bardzo trudne jest wyjaśnić osobie nie znającej systemu świadczenia wspierającego na czym polega problem wstrzymywania tych pieniędzy przez ZUS. W skrócie jest przepis w ustawie o świadczeniu wspierającym, który nakazuje ZUS wypłatę wyrównań. Ale ZUS znalazł przepis w ustawie o rehabilitacji (pełna nazwa: ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych) i drogą wykładni wyłączył obowiązek wypłaty wyrównania. I teraz sprawy o to wyłączenie trafiają do sądów. I ZUS zaczyna przegrywać. Na razie nieprawomocnie.
Przepis, który nakazuje wypłatę ZUS wyrównań:
Podstawa prawa
Art 26 ust. 2 ustawy o świadczeniu wspierającym:
Jeżeli w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, zostanie złożony wniosek, prawo do świadczenia wspierającego ZUS ustala od miesiąca, w którym złożono wniosek o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia.
UWAGA! Przepis nie ma charakteru wnioskowego - ZUS stosuje go z urzędu.
Przykład
Wniosek o punkty we WZON złożono 1 czerwca
Punkty WZON przyznał od 1 września
Wyrównanie powinno być za okres od 1 czerwca do 1 września.
Wszystko jest jasne, ale ZUS poprzez złożoną wykładnię z ustawy o rehabilitacji wyłącza stosowanie art. 26 ust. 2 i odmawia wypłaty wyrównań kilkudziesięciu tysiącom osób niepełnosprawnych.
Co z tym zrobiły sądy?
Sprawę upraszczają sądy - wskazują że ZUS ma zastosować pierwszy przepis, a wykładni ustawy o rehabilitacji nie wolno mu stosować
Takie stanowisko zajął Sąd Okręgowy w Świdnicy z wyroku z 2026-09-24 (sygnatura VII U 710/26) link do wyroku.
Sąd zgruzował argumentację ZUS. W uzasadnieniu wyroku czytamy:
Organ rentowy zapomina, że celem świadczenia wspierającego jest udzielenie osobom niepełnosprawnym mającym potrzebę wsparcia pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych (art. 3 ust. 1 ustawy). Potrzeby te istnieją niezależnie od daty posiedzenia składu ustalającego WZON. Wnioskodawczyni, u której ustalono poziom potrzeby wsparcia na 90 punktów (a więc poziom bardzo wysoki, uprawniający do świadczenia w wysokości 180% renty socjalnej), ponosiła wydatki związane z zaspokojeniem swoich szczególnych potrzeb w okresie od (...) do (...) (...) r. w takim samym stopniu jak po dniu (...) r. Odmowa świadczenia za ten okres pozbawia świadczenie jego funkcji w odniesieniu do czterech miesięcy, w których wnioskodawczyni potrzebowała wsparcia w stopniu potwierdzonym przez WZON."
A o samym art. 26 ust. 2 ustawy o świadczeniu wspierającym, którego ZUS nie chce stosować sędziowie napisali tak:
"Brzmienie art. 26 ust. 2 jest jednoznaczne. Przepis formułuje jedną przesłankę (złożenie wniosku o świadczenie w terminie 3 miesięcy od dnia wydania decyzji WZON) i jeden skutek (ustalenie prawa od miesiąca złożenia wniosku o wydanie decyzji WZON). Nie zawiera żadnego zastrzeżenia w rodzaju „nie wcześniej jednak niż od dnia, od którego ustalono poziom potrzeby wsparcia”, ani też odesłania do okresu, na jaki poziom potrzeby wsparcia ustalono. Punktem odniesienia jest wyłącznie data złożenia wniosku o wydanie decyzji, a nie data początkowa okresu wskazanego w decyzji."
Ukończył prawo i filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował w kancelariach prawnych, prowadził szkolenia prawnicze. Z Grupą INFOR związany od 2003 roku.
Specjalizacja: świadczenia i ubezpieczenia społeczne, ZUS, zasiłki, prawo pracy, cywilne i gospodarcze, prawo administracyjne, podatki, ubezpieczenia społeczne, sektor publiczny.
