Spadek udziału importowanej energii był wynikiem zmian głównych składowych tego wskaźnika. Import netto spadł o 12,6 proc., natomiast energia dostępna brutto o 8,1 proc., na co wpływ miały głównie ograniczenia produkcji pierwotnej. Zmiany te były związane z ograniczonym popytem ze względu na wprowadzane przez rządy środki zmierzające do walki z pandemią Covid-19 i kryzysem gospodarczym.
Najważniejszymi źródłami paliw w miksie energetycznym UE w 2020 r. są przede wszystkim ropa i produkty ropopochodne (34,5 proc. całości paliw) oraz gaz ziemny (23,7 proc. całości paliw).
Stopa uzależnienia od importu ropy naftowej, podstawowego surowca dla przemysłu petrochemicznego i produkcji paliw wykorzystywanych w transporcie, była najwyższa spośród wszystkich paliw i tylko nieznacznie spadła z 96,8 proc. w 2019 roku do 96,2 proc. w 2020 roku, przerywając trend wzrostowy, który rozpoczął się w 2015 roku. Wskaźnik zarejestrowany w 2019 roku był najwyższy od 1990 roku, kiedy to zależność od importu ropy naftowej wyniosła 93,2 proc. Względna stabilność zależności w 2020 r. była wynikiem spadku importu netto (o 13 proc.) i podobnego spadku dostępnej energii brutto (spadek o 12,5 proc.).
Gaz ziemny, główne paliwo do produkcji energii elektrycznej i ogrzewania w UE, był na drugim co do wielkości poziomie uzależnienia od importu, wynoszącym 83,6 proc. w 2020 r., co stanowi spadek o 6 punktów procentowych w porównaniu z 89,6 proc. z 2019 r.
Zmiana w 2020 roku była wynikiem spadku importu netto (9 proc.) oraz mniejszego spadku dostępnej energii brutto (o 2,4 proc.).
W przypadku stałych paliw kopalnych, które mają niewielki i malejący udział w miksie energetycznym UE (około 10 proc. w 2020 r.), wskaźnik zależności od importu wyniósł 35,8 proc. (spadek o 7,4 p.p. w porównaniu z 2019 r.).
