Ekwiwalent pieniężny za urlop. Jak obliczyć i wypłacić po zmianie przepisów w 2026 r.?

Ten tekst przeczytasz w 5 minut
3 lutego 2026, 09:20
pieniądze, gotówka, banknoty
Ekwiwalent pieniężny za urlop. Jak obliczyć i wypłacić po zmianie przepisów w 2026 r.?/Shutterstock
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy jest wypłacany tylko po rozwiązaniu lub wygaśnięciu stosunku pracy. Podstawą do obliczenia ekwiwalentu urlopowego jest wynagrodzenie pracownika oraz inne świadczenia ze stosunku pracy. Jak w 2026 r. obliczyć i wypłacić ekwiwalent po zmianie przepisów?

Obowiązkowa wypłata ekwiwalentu pieniężnego za urlop

Wypłata ekwiwalentu pieniężnego jest konieczna w razie niewykorzystania przez pracownika przysługującego urlopu wypoczynkowego w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Wypłata ekwiwalentu jest obowiązkiem pracodawcy, a pracownik nie może z tego świadczenia zrezygnować.

Do powstania obowiązku wypłaty konieczne jest spełnienie dwóch warunków: niewykorzystany przez pracownika urlop oraz rozwiązanie lub wygaśnięcie stosunku pracy. Należy podkreślić, że pracownik, którego zatrudnienie trwa nadal, ma obowiązek wykorzystania urlopu wypoczynkowego w naturze i pracodawca nie może wypłacić mu ekwiwalentu zamiast urlopu.

Pracodawca nie ma obowiązku wypłacenia ekwiwalentu w przypadku gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu w czasie pozostawania pracownika w stosunku pracy na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej z tym samym pracodawcą bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę z tym pracodawcą.

Jakie składniki są uwzględniane w podstawie wymiaru ekwiwalentu urlopowego

Podstawą do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego jest wynagrodzenie pracownika oraz inne świadczenia ze stosunku pracy. Tymi innymi składnikami mogą być premie zadaniowe, premie regulaminowe o charakterze roszczeniowym, wynagrodzenie oraz dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych, dodatek za pracę w porze nocnej czy inne dodatki związane z pracą.

Natomiast przy ustaleniu ekwiwalentu pracodawca nie uwzględnia:

  • jednorazowych lub nieperiodycznych wypłat za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie,
  • wynagrodzenia za czas gotowości do pracy oraz za czas nie zawinionego przez pracownika przestoju,
  • gratyfikacji (nagród) jubileuszowych,
  • wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, a także za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy,
  • ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy,
  • dodatkowego wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu zastępstwa sądowego,
  • wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
  • kwoty wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę,
  • nagród z zakładowego funduszu nagród, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, należności przysługujących z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej,
  • odpraw emerytalnych lub rentowych albo innych odpraw pieniężnych,
  • wynagrodzenia i odszkodowania przysługującego w razie rozwiązania stosunku pracy.

Jak uwzględniać wysokość składników wynagrodzenia

Składniki wynagrodzenia pracownika określone w stawce miesięcznej w stałej wysokości uwzględnia się w wysokości należnej w miesiącu zakończenia umowy o pracę.

Zmienne składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc, wypłacone w okresie 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu, uwzględnia się przy jego ustalaniu w średniej wysokości z tego okresu. Jeżeli pracownik nie przepracował pełnego okresu, pracodawca powinien faktycznie wypłacone w tym okresie wynagrodzenie podzielić przez liczbę dni pracy, za które przysługiwało wynagrodzenie, a otrzymany wynik pomnożyć przez liczbę dni, jakie pracownik przepracowałby w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

Składniki wynagrodzenia za okresy dłuższe niż 1 miesiąc, wypłacone w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu, należy uwzględnić w średniej wysokości, ale z tego dłuższego okresu. Jeżeli pracownik nie przepracował pełnego okresu, wówczas wynagrodzenie faktycznie wypłacone w tym okresie dzieli się przez liczbę dni pracy, za które przysługiwało. Następnie otrzymany wynik trzeba pomnożyć przez liczbę dni, jakie pracownik przepracowałby w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

Jak obliczać wysokość ekwiwalentu za urlop

Procedura ustalania wysokości należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wygląda następująco:

  • Ustalenie ekwiwalentu za 1 dzień urlopu. Pracodawca powinien podzielić sumę miesięcznych wynagrodzeń przez współczynnik ekwiwalentowy, który w 2026 roku wynosi 20,92 dla pracownika zatrudnionego na cały etat. Dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy współczynnik ustala się proporcjonalnie do obowiązującego go niepełnego etatu,
  • Ustalenie kwoty ekwiwalentu za 1 godzinę urlopu. W tym celu należy podzielić ekwiwalent za 1 dzień urlopu przez liczbę odpowiadającą dobowej normie czasu pracy obowiązującej pracownika,
  • Ustalenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Pracodawca powinien pomnożyć ekwiwalent za 1 godzinę urlopu przez liczbę godzin niewykorzystanego przez pracownika urlopu wypoczynkowego.

Zmiana przepisów: Kiedy należy wypłacić ekwiwalent za urlop

Od 27 stycznia 2026 r. obowiązuje ustawa o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 25). Nowelizacja Kodeksu pracy zmieniła regulacje dotyczące terminu wypłaty ekwiwalentu za urlop. Według nowych zasad ekwiwalent jest wypłacany w tym samym terminie, w którym wypłacane jest wynagrodzenie za pracę. Jeżeli termin wypłaty wynagrodzenia przypadałby przed dniem rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, ekwiwalent pieniężny zostanie wypłacony w ciągu 10 dni od tego dnia. Jeżeli ustalony w ten sposób termin wypłaty przypada na dzień wolny od pracy, świadczenie zostanie wypłacone w dniu poprzedzającym.

Ekwiwalent za urlop stanowi podstawę do naliczenia składek na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne, a także zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Podstawa prawna:

  • ustawa z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.)
  • rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. z 1997 r. Nr 2, poz. 14 z późn. zm.)
Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: forsal.pl
Zapisz się na newsletter
Zapraszamy na newsletter Forsal.pl zawierający najważniejsze i najciekawsze informacje ze świata gospodarki, finansów i bezpieczeństwa.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj