Ze Stanisławem Karczewskim rozmawia Robert Mazurek
Jabłka nie pomogły?
Pomogły i to bardzo.
Czyżby?
Dzięki sadownikom z Grójca mam zagwarantowane dozgonne poparcie wyborcze w swoim okręgu. Wyceniam je tak mniej więcej na dwie, trzy kadencje w Senacie… (śmiech)
À propos Senatu, nie będziemy rozmawiać o polityce.
Tym lepiej, a o czym?
O jabłkach. Nawet ja dostałem do redakcji karton.
Tylko jeden?
W końcu to nie ja mówiłem w radiu: „Jabłko z wieczora i nie ma doktora”.
Sadownicy szczęśliwi, nie mieli do tej pory takiej reklamy, a ja nigdy nie dostałem tylu e-maili i SMS-ów z podziękowaniami. Wniosek? Czasami warto nawet powiedzieć coś głupiego.
A koronawirus i tak pana dopadł.
Wie pan, mówiąc serio, ja jednak jestem lekarzem i nigdy nie przekonywałem, że jabłka zapobiegają zakażeniu albo leczą koronawirusa. Jeszcze nie oszalałem.
Za to się pan zakaził.
Zapewne w szpitalu, chyba nawet wiem, od kogo. Robiłem USG pacjentce, badałem ją i mnie dopadło.
Nie trafił pan jednak do szpitala.
Obyło się bez tego, leczyłem się w domu. Od razu mówię, że jabłek za dużo nie jadłem.
Profesor Edyta Górniak odkryła, że zapobiega tylko oregano.
Wolę nawet nie słuchać i nie czytać takich głupot. Stosowałem to samo, co przy każdej infekcji wirusowej: brałem paracetamol, witaminy, wapno i pomogło, choć jeszcze nie wszystkie objawy ustąpiły.
