Pierwsze rosyjskie eksperymenty z montowaniem pocisków R–60 na dronach Shahed miały charakter improwizowany. Rakiety instalowano na zewnętrznych pylonach, co znacząco pogarszało parametry lotu, zwiększało opór powietrza i ograniczało skuteczność konstrukcji.
Koniec z testami. Rosja przebudowuje Shahedy w broń z piekła rodem
Nowa wersja Geran-2, produkowana w zakładach Alabuga, została jednak zaprojektowana od podstaw. W konstrukcji zastosowano specjalnie zaprojektowaną wnękę w kadłubie, w której umieszczono wyrzutnię pocisku. Taka modyfikacja zmniejsza opór aerodynamiczny, poprawia stabilność lotu oraz może zwiększać zasięg drona.
Co istotne, maszyna została pozbawiona tradycyjnej głowicy bojowej, co wskazuje na jej wyspecjalizowaną funkcję przechwytującą. Eksperci zwracają uwagę, że stworzenie takiego wariantu wymagało poważnej przebudowy całego płatowca.
Geran-2 przechodzi rewolucję. Zwiększa możliwości rosyjskiej armii
Aby zintegrować wyrzutnię, rosyjscy inżynierowie musieli przeprojektować centralną część skrzydeł oraz zmienić rozmieszczenie zbiorników paliwa. Oznacza to, że nie jest to już tylko eksperyment, lecz projekt wymagający znaczących zasobów technologicznych.
Analitycy wskazują, że rozwój tego typu konstrukcji może oznaczać również inwestycje w bardziej zaawansowane systemy sterowania, komunikacji oraz potencjalnie algorytmy sztucznej inteligencji. Jeśli Rosja rzeczywiście wdroży takie technologie, Shahedy mogłyby działać nie tylko jako broń uderzeniowa, ale także jako autonomiczne drony myśliwskie.
Pociski R-60 wracają do gry. Rosja może stworzyć drony myśliwskie
R–60 to radziecka kierowana rakieta bliskiego zasięgu z głowicą na podczerwień. Opracowano ją pod koniec lat 60., a produkowano seryjnie od 1973 roku do końca lat 80. Stosowano ją m.in. na MiG-21, MiG-23, wczesnych MiG-29 oraz na Su-17/20/22 i Su-25. Po rozpadzie ZSRR w magazynach w Rosji pozostały duże zapasy, z których część jest ograniczenie zdatna do użytku.
