Kryzys migracyjny, z jakim obecnie zmaga się Europa, to ogromne wyzwania
dla rządzących, ale też i dla społeczeństw państw członkowskich UE. Jak
poradzić sobie z ogromną liczbą uciekinierów z Biskiego Wschodu i
Afryki? Najlepszym sposobem jest ich szybka asymilacja. Eurostat opublikował raport opisujący integrację
imigrantów. Oto najciekawsze wykresy opisujące ten trudny proces.
Kryzys migracyjny, z jakim obecnie zmaga się Europa, to ogromne wyzwania dla rządzących, ale też i dla społeczeństw państw członkowskich UE. Jak poradzić sobie z ogromną liczbą uciekinierów z Biskiego Wschodu i Afryki? Najlepszym sposobem jest ich szybka asymilacja. Eurostat opublikował raport opisujący integrację imigrantów. Oto najciekawsze wykresy opisujące ten trudny proces.
Względny dobrobyt gospodarczy i stabilność polityczna UE to silny magnes przyciągający imigrantów z innych regionów świata. Natomiast w krajach docelowych migracja międzynarodowa może być wykorzystywana jako doskonałe narzędzie do rozwiązywania specyficznych niedoborów na rynku pracy. Ruchy migracyjne nie mogą jednak być jedynym czynnikiem,, który pozwoliłby odwrócić tendencję starzenia się społeczeństwa UE.
Na zjawisko migracji wpływ ma kombinacja różnych czynników ekonomicznych, środowiskowych, politycznych i społecznych. W kraju pochodzenia migranta są to czynniki nacisku, takie jak zagrożenie życia wynikające np. z prowadzonych działań wojennych. W innych przypadkach może to być np. niedostatek ekonomiczny. Natomiast w kraju docelowym są czynniki przyciągające takie jak np. hojna opieka socjalna. Z tego względu niektóre kraje UE są wymarzonym celem przeprowadzki, podczas gdy inne są wręcz omijane przez migrantów.
W 2015 r. największą liczbę imigrantów (1543,8 tys.) zgłosiły Niemcy. Kolejne były: Wielka Brytania (631,5 tys.), Francja (363,9 tys.), Hiszpania (342,1 tys.) i Włochy (280,1 tys.).
Porównując liczbę imigrantów z liczbą rdzennych mieszkańców danego kraju widać, że w 2015 r. najwyższe wskaźniki imigracji (42 imigrantów na 1 000 osób) notowano w Luksemburgu. Na drugim miejscu uplasowała się Malta (30 imigrantów na 1 000 osób) i dopiero na trzecim Niemcy (19 imigrantów na 1 000 osób). Polska znajduje się w środku stawki z wynikiem prawie sześciu imigrantów na 1000 mieszkańców.
Wskaźnik aktywności ludności Unii Europejskiej pokazuje, że kariera zawodowa w znacznym stopniu zależy od obywatelstwa, jakie posiada pracownik. W ciągu ostatnich ośmiu lat wśród obywateli spoza UE notowano niższy wskaźniki aktywności niż wśród obywateli Wspólnoty.
Stopa aktywności zawodowej kobiet w 2015 r. była generalnie niższa niż w przypadku mężczyzn, niezależnie od kraju zamieszkania. Statystyki te dowodzą, że równość płci w integracji zawodowej nie została jeszcze w pełni osiągnięta.
Ogólna stopa bezrobocia w całej Unii w 2015 r. w grupie osób w wieku 20-64 lat wyniosła 9,2 proc., co oznacza spadek 0,8 pp w porównaniu z rokiem 2014. W 2015 r. stopa bezrobocia wśród obywateli spoza UE wynosiła 18,9 proc. W latach 2008-2015 największy wzrost bezrobocia zaobserwowano w grupie obcokrajowców spoza Wspólnoty.
Długotrwałe bezrobocie to problem ponad połowy bezrobotnych w UE, którzy nie urodzili się na terenie Wspólnoty. W 2015 r. dłużej niż rok bez pracy pozostawało 51,2 proc. wszystkich bezrobotnych w UE.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: forsal.pl
Zobacz
|