Smoleńsk jest 350-tysięcznym miastem oddalonym o 80 kilometrów od granicy Rosji z Białorusią i o 360 km od stolicy kraju, Moskwy. Znajduje się w nim kilka postsowieckich zakładów, między innymi tekstylnych i elektronicznych. Jednym z ważniejszych jest Smoleński Zakład Lotniczy, w którym produkuje się i serwisuje samoloty. To właśnie w Smoleńsku wydarzyła się jedna z największych katastrof lotniczych w historii Polski, w której zginął prezydent RP Lech Kaczyński z żoną Marią, wicemarszałkowie Krzysztof Putra i Jerzy Szmajdziński, a także dziesiątki osobistości elit politycznych RP.
Powstanie zakładu w Smoleńsku
Historia smoleńskiej fabryki samolotów rozpoczęła się w 1923 roku. Michaił Tuchaczewski, ówczesny dowódca jednego z głównych frontów radzieckiej armii (który dowodził nią także w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku) polecił, aby w Smoleńsku wybudować zakład naprawczy samolotów dla armii. Zakład rozpoczął działalność w 1926 roku i trwa ona do dzisiaj.
W ciągu burzliwej historii fabryka wielokrotnie zmieniała nazwy oraz zakres produkcji. Dziś Smoleński Zakład Lotniczy (SmAZ) produkuje między innymi lekkie samoloty rolnicze (Sukhoi Su-38) oraz treningowe (Technoavia SM92). Serwisuje także samoloty z rodziny JAK, podobne do tych, które wciąż są w posiadaniu i na usługach polskiego rządu.
Smoleńsk – miasto „czerwonego pasa”
Jak pisze na swojej stronie internetowej Stowarzyszenie Amerykańskich Naukowców (Federation of American Scientists), 350-tysięczny Smoleńsk i jego gospodarka wciąż cierpią po upadku ZSRR i centralnie planowanej ekonomii. Wśród zarządzających tutejszymi zakładami są głównie osoby, które wywodzą się z radzieckiej nomenklatury.
Także po nastaniu demokracji miasto Smoleńsk leży na mapie regionów tzw. „czerwonego pasa”: w wyborach mieszkańcy miasta głosują głównie na partie komunistyczne z silnym, nacjonalistycznym programem wyborczym.
Czytaj też:
>>> Czy po katastrofie w Smoleńsku świat zrezygnuje z Tupolewów?
>>> Samolot prezydencki rozbił się w Smoleńsku
