Ta informacja o powracających firmach powinna trafić zwłaszcza do rządu. Jednak nie po to, aby nasi ministrowie mogli odtrąbić kolejny niezasłużony sukces, ale aby ich zmobilizować. Energia, zwłaszcza gaz, nie należy w Polsce do tanich, a i tak mimo wszystko zaczyna się opłacać produkować u nas odzież, która przecież do niedawna wydawała się wręcz zarezerwowana dla krajów, w których siła robocza jest tania. Gdybyśmy mieli tańszą energię, która przecież staje się jednym z głównych czynników decydujących o opłacalności produkcji, mielibyśmy nie tylko więcej powrotów, lecz także znacznie więcej inwestycji zagranicznych.
Taniej energii zaś nie będziemy mieli bez silnego, zdecydowanego oporu w sprawie kolejnych pomysłów klimatycznych Unii Europejskiej i bez przyspieszenia w poszukiwaniach surowców niekonwencjonalnych. O ile w tym pierwszym wypadku rząd stawia jaki taki opór – choć mógłby być on bardziej zdecydowany – to w drugim sytuacja jest po prostu fatalna.
Z powodu wyjątkowej nieumiejętności przygotowania przepisów regulujących ewentualne wydobycie gazu nie tylko płacimy za drogo za ten surowiec, ale także zaczynamy przegrywać na unijnym forum walkę o prawo do wydobywania własnych surowców.
Tymczasem nic nie robi tak dobrze jak dobry przykład. Gdyby udało się przyspieszyć sprawę gazu łupkowego i doprowadzić do spadku cen energii, co stałoby się magnesem dla firm przemysłowych, inne kraje zapewne byłyby bardziej skłonne odpuścić sobie przesadne starania o ekologię. W końcu wszyscy w Europie marzą o wyższym wzroście i mniejszym bezrobociu.
