Maksymalne limity wpłat i dopłat do PPK

Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) to program długoterminowego oszczędzania, w którym pieniądze odkładają pracownik, pracodawca i państwo. Choć z założenia ma on zachęcać do regularnych wpłat, ustawodawca wprowadził maksymalny roczny limit środków, jakie mogą zasilić rachunek uczestnika. Ile wynosi ten limit i co dzieje się, gdy zostanie przekroczony?

Maksymalne limity wpłat i dopłat do PPK: wyjaśnienie

Na pytanie dotyczące maksymalnych limitów wpłat i dopłat odpowiedź można znaleźć w art. 25 a ustawy z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych. Zgodnie z przepisami, łączna kwota wpłat i dopłat na wszystkie rachunki PPK jednej osoby w ciągu roku nie może przekroczyć równowartości 50 tys. dolarów amerykańskich. Kwota ta jest przeliczana na złote według kursu dolara ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na koniec poprzedniego roku.

Nad tym, czy limit nie został przekroczony, czuwa Polski Fundusz Rozwoju (PFR). Co miesiąc sprawdza on sumę wpłat na rachunki uczestnika. Jeśli okaże się, że doszło do przekroczenia dopuszczalnej kwoty, PFR informuje o tym wszystkie zainteresowane strony – instytucje finansowe, pracodawcę oraz samego uczestnika.

W takiej sytuacji nadwyżka środków musi zostać zwrócona. Wpłaty wracają do podmiotów, które je przekazały (np. pracownika lub pracodawcy), natomiast dopłaty od państwa trafiają z powrotem do Funduszu Pracy za pośrednictwem PFR.

Wysokość wpłaty podstawowej oraz wpłaty dodatkowej finansowanej przez pracodawcę

Każdy pracodawca musi odkładać na konto PPK użytkownika co najmniej 1,5 proc. wynagrodzenia tego użytkownika. Pracodawca może zadeklarować w umowie o zarządzanie PPK dokonywanie wpłaty dodatkowej w wysokości do 2,5 proc. wynagrodzenia. Ta wpłata dodatkowa nie musi być taka sama dla wszystkich. Firma może ją uzależnić np. od stażu pracy, czy zasad zapisanych w regulaminie wynagrodzeń lub układzie zbiorowym. Pracodawca ma prawo zmienić wysokość tej dodatkowej wpłaty albo całkiem z niej zrezygnować. Zmiana zaczyna obowiązywać od kolejnego miesiąca po jej wprowadzeniu. Należy pamiętać, że pieniądze, które pracodawca wpłaca do PPK, nie są wliczane do podstawy składek ZUS (czyli nie zwiększają kwoty, od której liczy się składki emerytalne i rentowe).

Wysokość wpłaty podstawowej oraz wpłaty dodatkowej finansowanej przez pracownika

Podstawowa wpłata do PPK finansowana przez pracownika wynosi co do zasady 2 proc. jego wynagrodzenia. W przypadku osób o niższych dochodach – gdy miesięczne zarobki ze wszystkich źródeł nie przekraczają 1,2-krotności płacy minimalnej – możliwe jest obniżenie tej wpłaty, jednak nie mniej niż do poziomu 0,5 proc. wynagrodzenia.

Uczestnik programu ma również możliwość zwiększenia swoich oszczędności poprzez zadeklarowanie wpłaty dodatkowej, która może wynosić maksymalnie 2 proc. wynagrodzenia. Zarówno decyzja o obniżeniu wpłaty podstawowej, jak i o wprowadzeniu wpłaty dodatkowej wymaga złożenia odpowiedniej deklaracji u pracodawcy. Zmiany zaczynają obowiązywać od miesiąca następującego po jej złożeniu.

Należy przy tym pamiętać, że obniżona wpłata podstawowa obowiązuje tylko wtedy, gdy dochody mieszczą się w określonym limicie. Jeśli w danym miesiącu wynagrodzenie przekroczy wskazany próg, pracodawca naliczy standardową wpłatę w wysokości 2 proc.