Autorzy Matthew Karnitsching i Wojciech Kość piszą w artykule, że Polska ma paranoję na punkcie Kremla i w związku z tym nie uległa dominującej na Starym Kontynencie narracji, że konwencjonalne siły zbrojne przestają mieć znaczenie. Dąży w związku z tym do stworzenia najpotężniejszych sił lądowych w Unii Europejskiej.
Niemcy pozostają w oczach USA głównym logistycznym centrum w Europie, ale zawodzą w kontekście posiadanej kultury strategicznej i procesu wzmacniania swoich zdolności bojowych. Inwazja Rosji na Ukrainę wywołała głębokie dyskusje w Berlinie na temat przeorientowania niemieckiej strategii, tymczasem Polska już dokonuje znaczących inwestycji w obszarze obronności. Warszawa planuje zwiększyć wydatki na ten cel do 5 proc. PKB, natomiast Niemcy debatują nad możliwością ich zwiększenia do poziomu 2 proc. produktu krajowego.
Polska już posiada więcej czołgów i haubic niż Niemcy, a plany są o wiele bardziej ambitne. Do 2035 roku polskie wojsko ma liczyć 300 tys. żołnierzy.
Zakup uzbrojenia z Korei Płd.
Karnitsching i Kość piszą, że Polska podpisała z USA umowy na zakup 250 czołgów Abrams oraz 32 myśliwców F-35. Ostatnio zwróciła się jednak w stronę Korei Płd., z której zamówiła uzbrojenie o wartości 10-12 mld dol. Najbliższe dostawy mają zawierać 180 czołgów K2 Black Panther, 200 haubic K9 Thunder, 48 lekkich samolotów szturmowych FA-50 i 218 wyrzutni rakiet K239 Chunmoo. Łączna liczba zamówionych przez Polskę czołgów K2 i haubic K9 ma wynieść odpowiednio 1000 i 600.
Wybór azjatyckiego państwa jako głównego partnera handlowego ma częściowo polityczne uzasadnienie. Sprzęt wojskowy z Azji jest co prawda tańszy niż amerykański czy europejski, a Koreańczycy mają też lepsze zdolności do wypełnienia napiętego harmonogramu dostaw, z drugiej jednak strony rząd PiS nie ukrywa, że na decyzję wpłynęły napięte relacje polskiego rządu z Brukselą - czytamy.
Rząd w Berlinie pozytywnie postrzega rozbudowę polskiej armii, traktując wschodniego sąsiada jako bufor oddzielający Niemcy od rosyjskiej strefy wpływów.
