UE musi znaleźć fundusze, aby budować konkurencyjność produkcji zbrojeniowej

W kontekście polityki obronnej konieczne będą znaczące zmiany i inwestycje, aby sprostać nowym wymaganiom i wyzwaniom, jakie stawia przed nami współczesny świat. 

Bezpieczeństwo i obrona

Bezpieczeństwo i obrona stały się priorytetem dla Unii Europejskiej. W obliczu globalnych zagrożeń i rosnących napięć geopolitycznych konieczne jest zwiększenie nakładów na obronność. Unia Europejska będzie musiała znaleźć fundusze na cele zbrojeniowe, przesuwając środki z innych obszarów. Wsparcie krajów członkowskich w realizacji europejskiej strategii dla przemysłu obronnego oraz polityki obronnej będzie kluczowe. 

Migracja 

Kwestia migracyjna nadal pozostaje jednym z największych wyzwań dla Europy. Potrzeba skoordynowanych działań i polityk, aby zarządzać  przepływami migracyjnymi, integracją migrantów oraz ochroną granic zewnętrznych Unii Europejskiej. 

Zielony Ład 

Zielony Ład jest trzecim kluczowym wyzwaniem. Dążenie do neutralności klimatycznej wymaga znacznych inwestycji i zmian w polityce energetycznej oraz przemysłowej. To również wymaga, aby polityki obronne były zgodne z celami zrównoważonego rozwoju. 

Finansowanie i inwestycje

Wspólnota będzie musiała znaleźć fundusze na cele zbrojeniowe. Bez europejskich środków nie uda się zrealizować strategii przemysłu obronnego. Komisja Europejska i Parlament Europejski będą musiały wspierać kraje członkowskie w realizacji tych ambitnych zamierzeń. 

Europejska Strategia Przemysłu Obronnego

Europejska strategia dla przemysłu obronnego, przedstawiona w marcu, zaleca krajom członkowskim wspólne inwestycje w technologie obronne oraz produkcję na terenie Unii Europejskiej. Celem jest, aby do roku 2030 35 proc. wewnętrznego handlu zbrojeniowego odbywało się na terenie Unii. 

Każdy kraj członkowski ma realizować połowę swojego budżetu  zbrojeniowego w Unii do roku 2030, a do roku 2035 – 60 proc. 

Konkurencyjność i produkcja

Unia Europejska musi stać się konkurencyjna w zakresie produkcji zbrojeniowej. Oznacza to budowanie zdolności produkcyjnych, które zaspokoją potrzeby krajów członkowskich, bez konieczności korzystania z ofert z USA, Korei czy Izraela. Konieczne są ogromne nakłady finansowe oraz współdziałanie państw członkowskich.

Cała rozmowa w materiale wideo