Tymczasem w Niemczech nie widać żadnej rewolty à la française, antyestablishmentowe partie nie przejmują władzy jak we Włoszech, a rząd w Berlinie ma bardziej klarowne spojrzenie na przyszłość swojego kraju niż gabinet brytyjskiej premier Theresy May. Po zmianach na szczytach CDU, głównej niemieckiej partii rządzącej, widać, że następuje tam , system odzyskuje sterowność, a obywatele zaczynają powoli odzyskiwać zaufanie do państwa. O tych trendach w Niemczech widzowie dzienników telewizyjnych w Polsce jednak się nie dowiedzą.
"Ona sama nigdy nie odejdzie. Do końca będzie trzymać się stołka” – taką postawę przewidywało wielu ekspertów i polityków w Niemczech. Uważali, że obecna kanclerz nadal będzie szła śladami Helmuta Kohla, dawnego mentora, którego dopiero klęska wyborcza w 1998 r. zmusiła do odejścia z rządowych i partyjnych urzędów. Kohl uważał, że bez względu na wszystko Niemcy powinni pozostawać mu wdzięczni za zjednoczenie kraju i po 16 latach kanclerstwa kolejny raz przedłużyć mu kadencję. Zabiegał o to, mimo że przeszedł już do historii także jako najdłużej urzędujący szef rządu RFN. Ostatecznie wyborcy odrzucili tę logikę, co wywołało rozgoryczenie u „kanclerza niemieckiej jedności”, a jego partię doprowadziło do kryzysu i siedmiu chudych lat w opozycji.
>>> Czytaj też: Dyktatura cwaniaków. Zachód wcale nie jest ostoją uczciwości
Angela Merkel również miała odejść w niesławie, bo wydawało się, że ze względu na przeszłe zasługi będzie chciała rządzić wiecznie. W końcu przeprowadziła kraj przez globalny kryzys finansowy, kryzys w strefie euro, wojnę we wschodniej Ukrainie oraz kryzys migracyjny. Szczególnie osiągnięcia w dziedzinie migracji kanclerz miała sobie cenić wyjątkowo wysoko. W 2015 r. doprowadziła przecież do rozwiązania kryzysu humanitarnego w Europie. Kontrowersje wokół sposobu podejmowania decyzji trzy lata temu, topniejące poparcie u wyborców oraz coraz słabsze perspektywy jej rodzimej partii wydawały się niewygórowaną ceną za ratunek dla uciekających przed wojną i nędzą setek tysięcy ludzi.
Cały artykuł przeczytasz w Magazynie Dziennika Gazety Prawnej i na e-DGP
