Adam Kadyrow, syn Ramzana, jest posiadaczem najważniejszych orderów Czeczenii i kilku innych rosyjskich republik narodowych, naczelnikiem służby bezpieczeństwa swojego ojca, a od końca listopada także kuratorem batalionu imienia szejka Mansura, który formalnie podlega rosyjskiemu ministerstwu obrony. Nie byłoby w tym może nic dziwnego – choć nawet jak na rosyjski Kaukaz taki stopień nepotyzmu mocno się wyróżnia – gdyby nie to, że chłopak ma dopiero 16 lat. Robi więc karierę szybciej niż jego siostra Ajszat, która stanowiska ministra kultury Czeczenii dochrapała się dopiero jako 22-latka. „Komu ufam, tego powołuję. A oczekiwania wobec moich krewnych są dziesiątki razy większe, bo muszą udowadniać, że pracują nie dzięki, ale wbrew mnie” – pisał Ramzan Kadyrow na Telegramie.
Dziennikarz „Dziennika Gazety Prawnej” od powstania tytułu w 2009 r. Wcześniej pracował w „Dzienniku”.
Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim. Zawodowo zajmuje się tematyką światową, zwłaszcza państwami Europy Wschodniej. Współautor książek: „Wilki żyją poza prawem. Jak Janukowycz przegrał Ukrainę” (2015), „Kryształowy fortepian. Zdrady i zwycięstwa Petra Poroszenki” (2016), „Czarne złoto. Wojny o węgiel z Donbasu” (2020), „Partyzanci. Dziennikarze na celowniku Łukaszenki” (2021).
Laureat nagród dziennikarskich: Belarus in Focus 2012, Grand Press 2018 w kategorii dziennikarstwo specjalistyczne, Nagrody im. Dariusza Fikusa 2019.
Mówi po angielsku, rosyjsku, ukraińsku i białorusku, uczył się również chorwackiego, esperanto, greckiego, japońskiego, niemieckiego i rumuńskiego.
