Można podnieść wysokość 13. emerytury, jednak nie zawsze warto. Dlaczego ten sposób nie każdemu się opłaci?

Pierwsze wypłaty trzynastek jeszcze przed Wielkanocą. Choć dla wszystkich kwota brutto trzynastej emerytury jest taka sama (w 2026 roku wynosi dokładnie 1978,49 zł) osoba uprawniona do jej otrzymania ma wpływ na jej wysokość netto.

Wystarczy złożyć odpowiedni wniosek do ZUS, a kwota nie będzie pomniejszana o podatek dochodowy. Wielu seniorów nie wie o tym, że takie rozwiązanie im się opłaci. Niestety, nie w każdym przypadku taki wniosek ma sens, paradoksalnie może pozbawić emeryta części pieniędzy.

Ile w 2026 roku wyniesie 13. emerytura „na rękę”?

Podobnie jak z emerytury powszechnej, tak i z trzynastki, ZUS potrąca:

• składkę na ubezpieczenie zdrowotne (9% z kwoty brutto),
• zaliczkę na podatek dochodowy (standardowo jest to 12%).

To oznacza, że choć kwota brutto 13. emerytury wynosi 1978,49 zł, kwota netto to 1563 zł. Ci, którzy otrzymują niską podstawową emeryturę, są zwolnieni z PIT (także jeśli chodzi o trzynastkę), jednak nadwyżkę dostaną dopiero w rozliczeniu rocznym. By ZUS nie potrącił z niej zaliczki na podatek dochodowy, potrzebne jest złożenie wniosku. To opłacalne w przypadku osób pobierających niskie świadczenia.

Co zrobić, żeby trzynastka była wyższa?

Choć oficjalnie trzynasta emerytura (w odróżnieniu od 14. emerytury, której wysokość zależy od dochodów) dla wszystkich jest taka sama, w praktyce również wysokość tego dodatkowego świadczenia może być uzależniona od dochodów. Chodzi o osoby, których emerytura nie przekracza 2500 zł.

Osoby, które pobierają emeryturę w wysokości maksymalnie 2500 zł brutto (rocznie ich przychód nie przekracza 30 tysięcy złotych brutto) są zwolnione z podatku dochodowego. To oznacza, że ich świadczenia netto mogą być wyższe. By również 13. emerytura była nieco wyższa, trzeba złożyć do ZUS wniosek na druku EPD-21. Chodzi o wniosek o niepobieranie zaliczek na podatek od dochodu do 30 000 zł.