Oto najbardziej imponujące rosyjskie systemy uzbrojenia

Rosyjski budżet na zbrojenia wynosi 70 mld dol. rocznie. Dużo mówi się o przestarzałym sprzęcie, ale Moskwa stawia też na nowe technologie. Tym o największym światowym znaczeniu przyjrzał się Business Insider.

Tu-160 jest największym naddźwiękowym samolotem bojowym. Chociaż został zaprojektowany w ZSRR już w latach 70. XX w., do dzisiaj jest wyposażony w najsilniejszy silnik spośród wszystkich samolotów bojowych. Może przenosić nawet do 40 tys. kg uzbrojenia. Jest potocznie nazywany „rosyjskim Concordem”. Obok Tu-95 stanowi podstawowy element rosyjskiego lotnictwa strategicznego.

RS-24 to rosyjski pocisk balistyczny dalekiego zasięgu klasy ICBM (międzykontynentalny). Maksymalna odległość pomiędzy punktem startu a celem przekracza 5500 km. Informacje na temat tego typu pocisków są bardzo ograniczone, a te które przedostają się do opinii publicznej, są często sprzeczne. System RS-24 Jars jest w stanie przenosić pociski jądrowe nawet do 18 tys. kilometrów. RS-24 zastępują rakiety balistyczne Topol-M i są funkcjonalnie rozmieszczane od 2010 roku. Każdy pocisk ma moc bomby atomowej, którą zrzucono na Hiroszimę w 1945r.

MIG-35 to wielozadaniowy myśliwiec bojowy. Jest skuteczny zarówno w walce typu powietrze-powietrze, jak również namierzaniu i niszczeniu obiektów, znajdujących się na powierzchni. Samolot jest w stanie osiągać prędkość nawet do 2400 km/h, chociaż jest o 30 proc. cięższy niż jego poprzednik MIG-31. MIG-35 jest w stanie namierzyć cele na lądzie i w powietrzu z dużych odległości, jak również służyć do misji rozpoznawczych. Samolot został po raz pierwszy pokazany na międzynarodowych targach lotniczych w 2007 roku. Jest wyposażony w nową wersję silnika turbowentylatorowego. Produkcją MIG-35 zajmują się Zakłady Lotnicze Sokół.

Rakietowy poduszkowiec klasy Bora. Ten statek jest katamaranem z podłączonym kadłubem, który może zostać przekształcony w poduszkowiec. Jest uzbrojony w 8 pocisków typu Mosquito i 20 pocisków przeciwlotniczych. Załoga jednego z poduszkowców wynosi 68 marynarzy. Statek może rozwinąć prędkość 100 km/godzinę. Służy raczej jako statek bojowy, a nie transportowy. Został zbudowany w latach 1988-95, a przez armię jest wykorzystywany od 1997 roku.

Praktycznie niewykrywalna łódź podwodna. Pierwszy z sześciu okrętów podwodnych z elektrycznym napędem klasy Noworosyjsk, został uruchomiony w stoczni w Sankt Petersburgu w zeszłym roku. Według jego projektantów dzięki tego typu napędowi jest praktycznie niewykrywalny podczas zanurzania przez systemy radarowe przeciwnika.

System rakietowy BUK-2 jest uzbrojony w rakiety 9M317, które mogą osiągnąć wysokość 17 km, poruszając się z szybkością Mach 3. BUK-2 jest zdolny do przenoszenia głowic o masie do 80 kg. Jest to system składający się z 4 podstawowych elementów: radarów, elementów dowodzenia, wyrzutnie rakiet oraz urządzeń służących do działań logistycznych. Systemy rakietowe BUK-2 są mobilne, co pozwala na ich przemieszczanie wraz z innymi elementami uzbrojenia i czyni je trudniejszymi do namierzenia niż stałe systemy SAM.

Atomowe okręty podwodne klasy Borei ważą ok. 14700 ton. Wyposażone w rakiety balistyczne jednostki są nieco mniejsze niż ich poprzedniki, czyli podwodne łodzie klasy Tajfun. Są one wyposażone w 16 rakiet balistycznych o zasięgu 8,3 km, z których każda może przenosić od 6 do 10 głowic. Okręty mogą rozwinąć pod wodą prędkość około 29 węzłów, zaś maksymalne zanurzenie to 450 m. Długość kadłuba tych jednostek wynosi 170 m, a jego średnica to 13 m. Standardowa załoga na okrętach klasy Borei to 107 marynarzy, w tym 55 oficerów. Dla porównania amerykańskie, strategiczne okręty podwodne klasy Ohio mają 170 m długości, 13 m średnicy kadłuba i rozwijają prędkość w zanurzeniu do 25 węzłów, a ich załoga to 140 marynarzy, w tym 15 oficerów.

M-28 Havoc to rosyjski helikopter wykorzystywany do celów bojowych. Podstawą jego uzbrojenia są 30 mm działka automatyczne typu Shipunov. Helikoptery mogą przenosić do czterech pocisków przeciwpancernych lub wyrzutnie rakiet. M-28 powstał jako odpowiednik amerykańskiego śmigłowca Apache, a głównym jego przeznaczeniem jest niszczenie czołgów. Jest produkowany od 1987 roku. Zaprojektowany jako następca Mi-24 i oparty na jego konstrukcji. W porównaniu z poprzednikiem miał charakteryzować się większą zwrotnością, głównie po to, aby mógł być równorzędnym odpowiednikiem nowoczesnych śmigłowców bojowych, takich jak np. AH-64.

T-90 to najbardziej zaawansowany technologicznie czołg wykorzystywany obecnie w rosyjskim wojsku. Jego głównym narzędziem walki jest gładkolufową broń przeciwpancerna o średnicy 125 mm, ale posiada również zdalnie sterowany przeciwlotniczy ciężki karabin maszynowy. Czołg wszedł do produkcji w 1993 roku. T-90 posiada pancerz reaktywny nowej generacji Kontakt-5 na kadłubie i wieży. Ewenementem jest, że Rosjanie zdecydowali się na eksport tak nowoczesnego czołgu, który dopiero co wprowadzili do służby w swojej armii. Takie zachowanie wymuszone jest silną konkurencją na rynkach światowych.