Do uzgodnień oraz konsultacji publicznych trafił projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. Dokument ten ma zastąpić obecnie obowiązujące przepisy i uporządkować zasady kwalifikowania pacjentów oraz organizacji świadczeń finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. W ocenie resortu, zaproponowane zmiany powinny przyczynić się do poprawy dostępności do świadczeń gwarantowanych w zakresie rehabilitacji leczniczej.
Zmiany odpowiedzią na problemy zidentyfikowane przez AOTMiT
Resort zdrowia wskazał, że projekt jest odpowiedzią na problemy zidentyfikowane w analizie Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) dotyczącej funkcjonowania systemu rehabilitacji. AOTMiT wskazała następujące problemy:
- nadmiarowość wystawianych skierowań, które nie zawsze korelują z rzeczywistymi potrzebami rehabilitacyjnymi;
- brak kryteriów różnicujących potrzeby zdrowotne (rehabilitacyjne) świadczeniobiorców oraz brak określonych kryteriów włączenia świadczeniobiorców do rehabilitacji leczniczej skutkują udzielaniem świadczeń gwarantowanych nieadekwatnych do potrzeb;
- brak określonych obiektywnych narzędzi definiujących stan kliniczny i funkcjonalny świadczeniobiorcy co przekłada się na to, że świadczeniodawcy preferują świadczeniobiorców o niższym poziomie dysfunkcji;
- duża liczba osób oczekujących na świadczenia gwarantowane, w szczególności świadczeniobiorców, którzy nie otrzymują leczenia rehabilitacyjnego w optymalnym czasie, adekwatnym do ich aktualnych potrzeb, przez co ich stan funkcjonalny w trakcie oczekiwania na udzielenie świadczenia gwarantowanego może się pogorszyć;
- długi czas oczekiwania świadczeniobiorców na udzielenie świadczeń rehabilitacyjnych w szczególności, w odniesieniu do świadczeniobiorców oczekujących na udzielenie świadczenia gwarantowanego po urazach i po leczeniu ostrych incydentów chorobowych;
- brak wymogu określenia planu rehabilitacji leczniczej, w tym definiowania celu terapeutycznego, stanowiącego kryterium oceny skuteczności leczenia.
- Rewolucja na północny Polski. Prezes Energa-Operator: "Jako kraj budujemy rozproszony, zdemokratyzowany model energetyki" [WYWIAD]
- Projekt MRPiPS: karta parkingowa dla osób z niepełnosprawnościami zniknie z wykazu dokumentów publicznych trzeciej kategorii. Powodem nowe regulacje UE
- Zamienią wielką plażę w elektrownię jądrową. W lipcu rusza budowa
Obowiązkowa ocena stanu pacjenta i efektów leczenia
Projekt zakłada wprowadzenie nowych definicji oraz doprecyzowanie zasad udzielania świadczeń. Jedną z najważniejszych zmian będzie obowiązkowa ocena stanu pacjenta przed rozpoczęciem rehabilitacji, w trakcie leczenia i po jego zakończeniu z wykorzystaniem wystandaryzowanych skal medycznych.
Świadczeniodawcy będą również zobowiązani do określania celów terapeutycznych i monitorowania postępów leczenia. Dane mają pozwolić na ocenę skuteczności terapii oraz porównywanie jakości świadczeń udzielanych przez poszczególne placówki.
Nowe zasady kwalifikacji do rehabilitacji
Projekt przewiduje również doprecyzowanie kryteriów kwalifikacji do świadczeń oraz wskazanie jednostek chorobowych według klasyfikacji ICD, które będą uprawniały do rehabilitacji stacjonarnej. Rozszerzony zostanie również katalog skal i klasyfikacji medycznych wykorzystywanych do oceny stanu klinicznego i funkcjonalnego pacjentów. W ocenie resortu, dzięki temu rehabilitacja będzie lepiej dopasowana do rzeczywistych potrzeb zdrowotnych, a pierwszeństwo uzyskają osoby wymagające szybkiego leczenia.
Alternatywa dla porady lekarskiej: porada fizjoterapeutyczna
Wprowadzona zostanie także możliwość zastąpienia porady lekarskiej poradą fizjoterapeutyczną. Takiej porady będzie mógł udzielić specjalista w dziedzinie fizjoterapii lub magistra fizjoterapii z 5-letnim stażem pracy.
Rehabilitacja pulmonologiczna w trybie dziennym
Projekt zakłada także zmiany związane z rehabilitacją pulmonologiczną w trybie dziennym. Chodzi o zniesienie obowiązku wymogu lokalizacji pomieszczeń zapewniających naturalny mikroklimat dla wykorzystania metod subterraneoterapii.
Co zakłada projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia
Projekt rozporządzenia zakłada
- dodane nowe definicje;
- sprecyzowanie personelu medycznego uprawnionego do udzielania świadczeń gwarantowanych;
- doprecyzowanie kryteriów kwalifikacji do świadczeń gwarantowanych;
- rozszerzenie wykazu skal medycznych i klasyfikacji medycznych służących do oceny stanu klinicznego lub funkcjonowania świadczeniobiorców oraz wprowadzenie ich wartości progowych dla świadczeń udzielanych w warunkach stacjonarnych i domowych;
- dookreślenie jednostek chorobowych według klasyfikacji ICD kwalifikujących do świadczeń gwarantowanych udzielanych w warunkach stacjonarnych;
- wprowadzenie mechanizmów efektywnościowych w organizacji systemu rehabilitacji leczniczej głównie na rzecz świadczeniobiorców po ostrych incydentach chorobowych lub urazach;
- w celu zwiększenia dostępności do świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji pulmonologicznej w trybie dziennym – zniesiono obowiązek wymogu lokalizacji pomieszczeń zapewniających naturalny mikroklimat dla wykorzystania metod subterraneoterapii;
- wprowadzono alternatywę dla porady lekarskiej – w postaci porady fizjoterapeutycznej udzielanej przez specjalistę w dziedzinie fizjoterapii lub magistra fizjoterapii z 5-letnim stażem pracy.
- doprecyzowanie oraz ujednolicenie warunków udzielania świadczeń gwarantowanych;
- ujednolicenie nomenklatury we wszystkich świadczeniach gwarantowanych w celu wyeliminowania problemów interpretacyjnych względem dotychczasowego rozporządzenia;
- dostosowanie przepisów do zmian wprowadzonych w innych regulacjach.
Za projekt odpowiedzialny jest resort zdrowia. Projekt zakłada wejście w życie rozporządzenia 1 stycznia 2027 r.
Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauk o bezpieczeństwie, absolwentka Wojskowej Akademii Technicznej. Stopień doktora uzyskała na podstawie rozprawy pt. "Koncepcja systemu bezpieczeństwa socjalnego Polski z uwzględnieniem zjawiska prekariatu", poświęconej wyzwaniom współczesnej polityki społecznej i rynku pracy. Specjalizuje się w zagadnieniach dotyczących polityki rodzinnej, rynku pracy oraz systemu zabezpieczenia społecznego.
