Epidemia Eboli w środkowej Afryce
Zdaniem ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), zagrożenie ma zasięg międzynarodowy. Jednocześnie WHO oceniła ogólne ryzyko dla zdrowia publicznego związane z obecnym ogniskiem BVD jako bardzo wysokie na poziomie krajowym i regionalnym, ale niskie na poziomie globalnym.
Większość zdiagnozowanych bądź podejrzewanych przypadków zakażenia dotyczy osób w wieku od 20 do 39 lat, przy czym kobiety stanowią ponad 60 proc. ogółu. Według WHO sugeruje to znaczne ryzyko związane z transmisją w gospodarstwach domowych i wśród opiekunów zajmujących się dziećmi lub innymi członkami rodziny. Jednak cały czas trwa dochodzenie epidemiologiczne w celu określenia źródeł zakażenia oraz dróg przenoszenia.
Również polski MSZ przypomniał, że poziom ostrzeżenia dla podróżujących do całego regionu na pograniczu DRK, Ugandy i Sudanu Południowego wynosi 4. Oznacza to, że resort odradza wszelkich podróży.
WHO: bieżąca sytuacja epidemiologiczna w zagrożonych państwach
W piątkowej aktualizacji dotyczącej sytuacji epidemicznej dyrektor generalny WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus poinformował, że w Demokratycznej Republice Konga potwierdzono dotąd 83 przypadki zakażenia wirusem Ebola oraz 9 zgonów. Obecnie mówi się o około 746 podejrzanych przypadkach zakażenia oraz 176 podejrzanych zgonach w jej wyniku. Ministerstwo Komunikacji i Mediów Demokratycznej Republiki Konga podało w piątek, że liczba podejrzanych ofiar śmiertelnych wzrosła już do 204.
Do rozprzestrzeniania się epidemii dochodzi w 15 strefach zdrowia DRK w prowincjach Ituri, Kiwu Północne i Kiwu Południowe. Najbardziej dotknięte strefy to Mongbwalu, Rwampara i Bunia, na które przypada 96 proc. podejrzewanych przypadków i 79 proc. potwierdzonych przypadków.
Ognisko choroby rozprzestrzeniło się również na sąsiednią Ugandę. Według danych WHO liczba osób z potwierdzonym zakażeniem w tym kraju wzrosła do pięciu. Doszło także do jednego potwierdzonego zgonu. Przypadki te zostały „przywiezione” z DRK. Oznacza to, że mamy do czynienia z jednym miejscem wybuchu epidemii.
Pierwsze sygnały o możliwej epidemii pojawiły się 5 maja 2026 r. WHO otrzymała wtedy alert dotyczący nieznanej choroby o wysokiej śmiertelności zgłoszonej w Mongbwalu Health Zone, w prowincji Ituri. W ciągu czterech dni zmarło wówczas co najmniej 4 pracowników ochrony zdrowia. Po tym jak zespół szybkiego reagowania WHO przeprowadził dochodzenie w Mongbwalu i Rwampara Health Zone, 15 maja 2026 r. potwierdzono, że badana choroba jest wywołana przez wirus Bundibugyo.
Śmierć zakażonych wolontariuszy Czerwonego Krzyża
Jak informują media, powołując się na Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, trzech wolontariuszy Czerwonego Krzyża zmarło w Demokratycznej Republice Konga na skutek podejrzenia zakażenia wirusem Ebola.
Uważa się, że zarazili się wirusem Ebola 27 marca, gdy pracowali we wschodnim regionie Ituri nad projektem niezwiązanym z wirusem, jeszcze przed wykryciem ogniska choroby.
Alikana Udumusi Augustin, Sezabo Katanabo i Ajiko Chandiru Viviane pracowały w mieście Mongwalu, które jest obecnie uważane za epicentrum epidemii. Zmarły między 5 a 16 maja.
Czym jest wirus Bundibugyo?
Wirus Bundibugyo to jedna z odmian choroby Ebola wywołujący ciężką gorączkę krwotoczną. BVD przenosi się na ludzi poprzez bliski kontakt z krwią lub wydzielinami zakażonych dzikich zwierząt (np. nietoperze, małpy i małpiatki). Następnie może zacząć rozprzestrzeniać się poprzez kontakty międzyludzkie.
Okres wylęgania wynosi od 2 do 21 dni. Do momentu pojawienia się objawów osoby nie są zakaźne. Objawy pojawiają się zwykle nagle, obejmując:
- gorączkę,
- zmęczenie,
- bóle mięśni,
- ból głowy i ból gardła.
Inne możliwe objawy to
- wymioty,
- biegunka,
- wysypka,
- objawy niewydolności nerek i wątroby,
- w niektórych przypadkach krwawienia wewnętrzne i zewnętrzne (np. krwawienie dziąseł, krew w stolcu).
W dwóch poprzednich ogniskach Eboli zgłoszonych w Ugandzie i DRK średnie wskaźniki śmiertelności wynosiły od 30 do 50 proc. Ostatnie ognisko BVD zostało zgłoszone 17 sierpnia 2021 r. przez Ministerstwo Zdrowia DRK w Prowincji Orientale. Zgłoszono wówczas łącznie 59 przypadków (38 potwierdzonych i 21 prawdopodobnych), w tym 34 zgony.
Leczenie wirusa Bundibugyo
Trudno jest klinicznie odróżnić chorobę Ebola od innych chorób zakaźnych, takich jak malaria, dur brzuszny, czerwonka, zapalenie opon mózgowych i inne wirusowe gorączki krwotoczne, ponieważ objawy we wczesnym stadium choroby są podobne.
W przeciwieństwie do choroby wywołanej wirusem Ebola Zair, nie istnieje zatwierdzona szczepionka ani specyficzne leczenie przeciw chorobie wywołanej wirusem Bundibugyo. Trwają działania badawczo-rozwojowe mające na celu koordynację prac nad potencjalnymi medycznymi środkami przeciwdziałania.
